In and Out About Pa

มองญี่ปุ่นในมุมมองที่มีแต่ให้เห็นในเวลานี้เท่านั้น ในเวลาที่ประเทศของเขากำลังเผชิญกับวิกฤต

2011-05-10T16:51:00.000+07:00

การได้กลับมาในประเทศญี่ปุ่นอีกครั้ง ความรู้สึกในตอนแรกที่ได้ทุนมอนบุโชมาเรียน รู้สึกดีใจ การมาครั้งนี้ไม่ได้ตื่นเต้นอีกแล้ว ความตั้งใจก็คือจะเรียนให้ได้มากที่สุดตามความสามารถที่เราจะทำได้ แต่ไม่อยากได้อะไรมากมายแล้ว อยากที่จะเก็บเกี่ยวประสบการณ์และความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลมากกว่า
มาเรียนได้หนึ่งเทอมก็ต้องพบกับสิ่งแปลกใหม่มากมาย เพราะที่เราเรียนมาคือวิศวกรรมเคมี แต่สิ่งที่ต้องทำวิจัยคือชีววิทยาที่เราต้องรู้จริงจัง รู้ลึกด้วยไม่งั้นก็ใบ้กินแน่ในการทำวิจัย ได้ทำในสิ่งที่หลากหลายและเชื่อว่าแลบที่เมืองไทยอาจให้เราไม่ได้มากขนาดนี้ แม้แลบนี้จะไม่มีเงิน ขาดแคลนทุน บริษัทที่มาให้เงินก็น้อย แต่เขาก็ทำในอะไรหลายๆอย่างที่ทำไม่เคยคาดฝันว่าจะได้ทำ ตัดต่อยีน รีคอมบิแนนไซยาโนแบคทีเรีย วัดค่าก๊าซไฮโดรเจน ศึกษาพารามิเตอร์ต่างๆ ไม่นานเราก็เริ่มหัวปั่น ทำแลบตัวเป็นเกลียว สุดท้ายอาจารย์ก็ช่วยจัดการจนได้ชื่อในคอนเฟอเรนสองที่ สิ่งนี้เกิดขึ้นจะเกิดขึ้นไม่ได้เลยจริงๆ หากไม่มีอาจารย์ ผู้ช่วยอาจารย์ รุ่นพี่ และทุกๆคนรอบข้างที่ให้กำลังใจ
ในเวลาที่ประเทศญี่ปุ่นต้องก้าวผ่านช่วงเวลาที่เศรษฐกิจกำลังซบเซา เงินฝืดมาเนิ่นนาน การเสียอันดับความยิ่งใหญ่ทางเศรษฐกิจอันดับสองของโลกไปให้จีน เราสังเกตเห็นได้ว่าเพื่อนๆทุกคนในแลบเขาต่างต้องหางานพิเศษเพื่อที่จะจ่ายค่าเทอม จ่ายค่าเช่าบ้านและค่าใช้จ่าย นักเรียนญี่ปุ่นนั้นลำบากมากกว่านักเรียนต่างชาติที่ได้ทุนมากมาย เพราะเราไม่ต้องกังวลเรื่องค่าเทอม ทุกเดือนก็มีเงินโอนเข้ามาให้ใช้ แต่เด็กญี่ปุ่นต้องนั่งคิด นั่งคำนวณ ทำอาหารมากิน เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย พวกเขาทำงานหนัก หนักมากมายนัก และเป็นเรื่องปกติที่เขาจะไม่บ่นแต่ก็ทำแลบไป แม้จะดึกแค่ไหน มันเป็นเรื่องปกติของวัยรุ่นญี่ปุ่นหรือเพราะแลบเราเป็นแลบชีวะก็ไม่ทราบได้
การเรียนทุกอย่างผ่านพ้นจนปิดเทอมฤดูเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ เราตัดสินไม่กลับเมืองไทยเพื่อที่จะทำแลบได้ต่อเนื่อง วันศุกร์ที่11 มีนาคม สิ่งไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น หลังจากยืมกุญแกห้องถ่ายเอกสารจากอาจารย์ หลังถ่ายเอกสารเสร็จก็เดินไปคืนกุญแจอาจารย์ อาจารย์บอกว่า “จิชิน” (แผ่นดินไหว) เราก็บอกว่า Yes แล้วปิดประตูห้องอาจารย์เดินออกไปนั่งที่โต๊ะ ระหว่างเดินก็รู้สึกว่าทำไมมันแรงขึ้นตลอดเลย พอมาถึงโต๊ะก็รู้สึกเลยว่าไม่ธรรมดา ทุกคนเกาะโต๊ะ อาจารย์รีบวิ่งออกจากห้องตัวเองมาเกาะประตูห้องนักเรียนไว้ ไม่นานก็มีคำสั่งอพยพจากอาคาร เด็กปอโทคนหนึ่งรีบไปแกะกล่องหมวกนิรภัยก่อนแจกให้ทุกคนใส่แล้วออกจากตึกกัน ไปที่จุดรวมพล ข่าวสารนั้นรวดเร็วมาก ทุกคนรู้ว่าจะเกิดซึนามิใหญ่ เพื่อนบอกว่า 10 เมตรมันกำลังขึ้นฝั่งแล้ว เสียวิทยุบรรยายว่ารถลอย บ้านลอยเหมือนของเล่น อาจารย์ยิ้มๆแล้วก็ทำหน้าแบบว่าอะไรนะ เรายังบอกเพื่อนเลยว่ามันไม่จริงหรอกนะ ไม่นานก็มีประกาศเรื่องรถไฟหยุดวิ่ง เพราะต้องตรวจสอบความเสียหายของราง
รถไฟในโตเกียวหยุดวิ่งทั้งหมด เพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสาร รถไฟญี่ปุ่นมีความปลอดภัยสูงมาก ไม่มีชินกันเซ็นตกรางเลย เพราะเขาลดความเร็วได้ก่อนแผ่นดินไหว จากการตรวจจับความสั่นสะเทือนเล็กน้อยได้ก่อนการสั่นจริง ทำให้ไม่มีอุบัติเหตุทางรถไฟเลย ปัญหาคือไม่รู้จะกลับบ้านยังไง มนุษย์เงินเดือนหลายๆคนต้องเดินเท้ากลับบ้าน แม้จะเป็นระยะทางหลายสิบกิโลเมตร บางคนเดินข้ามจังหวัดก็มี คน 35 ล้านคนไม่มีระบบคมนาคมแบบที่เคยมี มันสร้างความโกลาหลกันได้เลย ขอบคุณความมีระเบียบวินัยของคนญี่ปุ่นที่ทำให้มันไม่โกลาหลมากมายนัก ระบบต่างๆในการรองรับแผ่นดินไหวก็ดีเยี่ยม แม้โตเกียวโดนไปถึง M5.6 แต่ก็ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรเลย ตึกก็ยังอยู่ ไม่มีอะไรที่มองเห็นเป็นความเสียหายชัดเจน ญี่ปุ่นลงทุนกับระบบป้องกันแผ่นดินไหวมาก ที่มหาวิทยาลัยมีภาค Earthquake Engineering มีงานวิจัยมากมายเพื่อป้องกันความเสียหายจากแผ่นดินไหว รู้สึกทึ่งจริงๆ ว่างานวิจัยและเทคโนโลยีเหล่านี้ มันช่วยเราไว้จริงๆ
ในค่ำคืนนั้นก็มีแผ่นดินไหวตามมาตลอดเวลา มันเกิดตลอดเวลาจริงๆ แต่เพื่อนในแลบก็นั่งเฉยๆ ไม่เพ้อเจ้อว่าแผ่นดินไหวกลับบ้านไม่ได้ แม้จะไหวแรงแต่เขาก็นั่งทำงานกันเงียบๆ คืนนั้นไม่ได้กลับบ้านต้องไปอยู่บ้านพี่ป่าน กว่ารถไฟสายบ้านเราจะเปิดก็บ่ายสองของวันเสาร์ วันเสาร์และอาทิตย์ต่อมาเป็นวันสอบเอ็นทรานซ์ จริงไม่ต้องไปมหาวิทยาลัยทำแลบ แผ่นดินไหวก็ยังเกิดตามมาไม่เว้นวัน พอวันจันทร์ ทั้งๆที่รัฐบาลก็รู้ว่าจะไม่มีไฟใช้แต่ก็ยังให้คนออกมาทำงาน รถไฟที่วิ่งไม่เต็มรอบ และวิ่งแค่เส้นทางเล็ก ทำให้หลายคนต้องใช้ทั้งเดินเท้าบวกกับรถไฟ เพื่อให้มาทำงานให้ได้ แต่คนญี่ปุ่นก็ยังมาทำงาน ถามว่าจะทำยังไง ส่วนมากก็ตอบว่าก็ตื่นเช้าขึ้นจะได้ทำงานไม่สายเตรียมตัวให้ดีขึ้นก็มาทำงานได้ทัน ในทีวีจะเห็นข่าวความเดือนร้อนนี้มากมาย แต่ทุกคนก็มาทำงาน รวมทั้งเราก็มาแลบ พอบ่ายสามมีข่าวว่าจะ Black out คือการตัดไฟสามชั่วโมงวนไปในแต่ละพื้นที่ ผลจากวิกฤตโรงงานไฟฟ้าที่ต้องปิดตัวลงหลายโรง ทำให้ไฟฟ้าในส่วนตะวันออกเฉียงเหนือไม่เพียงพอต่อความต้องการ รวมทั้งโตเกียวด้วย อาจารย์บอกว่าให้กลับบ้านกันเถอะ ตอนนั้นเองเราก็บอกอาจารย์ว่า หนูอาจกลับเมืองไทยแล้วจะกลับมาตอนเปิดเทอม เนื่องจากการระเบิดของไดอิจิ หมายเลขหนึ่งบวกกับการตุนน้ำและอาหารของคนในโตเกียว ทำให้รู้ว่ามันไม่ธรรมดาจริงๆ ที่คนญี่ปุ่นจะทำแบบนี้ ถึงมีจะมีความต้องการของสินค้าแต่ไม่มีการขึ้นราคาของน้ำและสิ่งจำเป็นใดๆ ไม่มีจริงๆ มีแต่ของหมด ทุกคนรู้ว่าเป็นของต้องการก็จะต่อคิวซื้อ คิวมันก็ยาวจริงๆ และจำกัดจำนวนที่สามารถซื้อได้ด้วย
รู้สึกเศร้าจริงๆ ที่เห็นทุกๆคนทำงานตามปกติ ทุกๆอย่างเหมือนเดิม แม้จะมีการระเบิดของเตาหมายเลขสองตามมาพร้อมด้วยการรั่วครั้งยิ่งใหญ่ จนต้องตัดสินใจบินกลับในคืนวันที่15 หลังจากแผ่นดินไหว 4 วันนั้นเอง บางครั้งดูทีวี ฟังข่าวแล้วมันก็เศร้าจนบรรยายไม่ถูกพอเห็นคนประสบภัย หลังจากกลับเมืองไทยมาได้ครึ่งเดือนนิดๆก็กลับมาญี่ปุ่นอีกครั้งของเช้าวันที่ 4 พฤษภาคม ปริมาณรังสีในน้ำประปาได้ลดลงมากแล้ว แต่ก็ยังมีอยู่ ในอาหารด้วยที่พบการปะปน แต่ตั้งแต่กลับมาก็ดื่มน้ำประปาตลอด ตอนนี้ในตัวคงมีกระแสเลือดที่ปะปนไปด้วยกัมมันตรังสี แต่ก็คงช่วยไม่ได้เพราะกลับมาแล้ว ก็ต้องอยู่ให้ได้
หลายมหาวิทยาลัยมีการเลื่อนเปิดเทอมไปหนึ่งเดือนเช่น มหาวิทยาลัยโตเกียว (University of Tokyo) แต่สำหรับสถาบันเทคโนโลยีโตเกียว (Tokyo Institute of Technology) อย่างเราไม่มีการเลื่อนเปิดเทอมในทางกลับกัน ต้องเรียนจันทร์ถึงศุกร์ ไม่มีวันหยุดใดๆ เรียนยาวไม่ว่าจะเป็นโกลเด้นวีค เพื่อทำให้ปิดเทอมเร็วขึ้นหนึ่งเดือน ไม่มีการแสดงความไม่พอใจเลย มีข่าวจากหลายมหาวิทยาลัย โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยทางด้านรัฐศาสตร์มีเด็กประท้วง ส่งจดหมายร้องเรียนพร้อมรูปภาพ ขอการเลื่อนเปิดเทอม แต่มหาวิทยาลัยทางสายวิทยาศาสตร์อย่างเรา รู้สึกจะมองแต่ตัวเลขกันจริงๆ ปนเปื้อนแต่ปลอดภัยก็คือปลอดภัย ปลอดภัยเพราะฉะนั้นก็ไม่เลื่อนเปิดเทอมแถมเรียนหนักขึ้นเพราะไฟไม่พอใช้ หากเรารีบเรียนตอนอากาศยังเย็นๆ ก็ไม่ต้องเปิดแอร์ตอนหน้าร้อน เด็กๆทุกคนก็ไม่มีใครบ่นซักคน ไม่เคยได้ยินเลย การอยู่ในโลกของตัวเลขมันก็ดีเหมือนกัน ถามเพื่อน เขาก็บอกว่าปลอดภัย เห็นไหมโปรเฟสเซอร์ด้านนิวเคลียร์ยังอยู่เลย เขาก็มาสอน แสดงว่าปลอดภัย
ไม่น่าเชื่อเมืองใหญ่ตอนนี้ มันมืดๆลง แต่ทุกคนก็ใช้ชีวิตทำงานอยู่เหมือนเดิม บทเรียนที่ได้จากญี่ปุ่นก็คือ เราควรรีบทำอะไรที่เราอยากทำ ทำโดยไม่รีรอที่จะทำ จะทำงาน ทำอะไรก็รีบๆทำ เพราะเวลาไม่กี่นาทีอาจเปลี่ยนแปลงอะไรไปได้ทั้งหมด ตอนนี้ก็รีบๆทำงานวิจัยให้มากๆ พรุ่งนี้อาจไม่มีไฟให้ใช้แล้วก็ได้ ไม่รู้จริงๆจะมีอะไรเกิดขึ้นไหม เพราะฉะนั้นอย่ารีรอในสิ่งที่เราอยากทำ
ขอบคุณดีเอ็นเอของคนญี่ปุ่นที่โค้ดความมีระเบียบ วินัยเอาไว้ ไม่งั้นคงเดือดร้อนกันมากกว่านี้ ในเวลาที่คนเป็นแสนประสบภัย ไม่มีบ้าน ไม่มีน้ำ ไฟ หรือแม้แต่อาหาร คนเป็นหมื่นเป็นศพ แต่พวกเขาก็ทำในสิ่งที่ถูกบอกให้ทำ จนมันทำให้สถานการณ์ดีขึ้น ตอนนี้ก็ต้องรอเวลาให้ทุกคนก็ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด เพื่อก้าวเดินต่อไปในเวลาที่ยากลำบาก
อยากเอาข้อความจากวิกิมาแปะไว้ ว่าโตเกียวเคยเจออะไรมาบ้าง และครั้งนี้มันเล็กน้อยมากจริงๆ

Tokyo went on to suffer two major catastrophes in the 20th century, but it recovered from both. One was the 1923 Great Kantō earthquake, which left 140,000 dead or missing, and the other was World War II. The Bombing of Tokyo in 1944 and 1945, with 75,000 to 200,000 killed and half of the city destroyed, was almost as devastating as the atomic bombs of Hiroshima and Nagasaki combine

ทำไมถึงทำกับฉันได้

2010-06-07T19:23:00.005+07:00

เมื่อคืนมีความสุขมาก เพราะว่าไปเลี้ยงรุ่นเพื่อนๆสมัย ม.ต้น แต่น่าเสียดายที่ต้องรีบกลับก่อนเพราะว่ามีติดสอบวิชากฎหมายปกครอง LW312/LA312 พอกลับมาถึงบ้านจัดแจงอาบน้ำ อ่านหนังสือและหนีไม่พ้นเราเองก็ต้องอ่านเตรียมสอบในแบบที่อาจารย์ใบ้ หรือบอกมาเป็นนัยๆระหว่างการสอนเท่าที่พอจะหาข้อมูลได้ ถึงแม้ไม่ได้เข้าห้องเรียนแต่ก็ติดตามความเคลื่อนไหวอยู่ห่างๆ

แล้วอาจารย์แกก็ใบ้มาในระยะสุดท้ายในเว็บทางมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการดังนี้ (ไม่อยากเอาที่บอกในห้องเพราะไม่มีหลักฐาน)

ค่ะ แน่นอนสี่ข้อนะคะ อ่านตามพ.ร.บ. ดังกล่าวเลยค่ะ เด็กน้อยหอยโข่งก็อ่านไปท่องไป โดยเฉพาะ พ.ร.บ. สุดท้ายค่ะที่จะออกในมาตรา 9(3) บอกมาหมดเลยมีมาตรามีขอบเขตในวงเล็บชัดเจน แจ่มสุดๆ ทั้งพ.ร.บ. อ่านอยู่จุดการละเมิดวนไปมาทั้งคืน ลืมไปเลยว่ามีมาตราอื่น อ่านแต่มาตรา 9 72 ไรแบบนั้น ที่สำคัญอาจารย์สอนในห้องใช้ พ.ร.บ. ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 และคือบอกว่าจะใช้ที่สอน2551ออกสอบ รวมถึงบอกว่า พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการ พ.ศ. 2539 อาจารย์จะออกช่วงต้นๆ(บอกในห้อง)

พอถึงเวลาทำข้อสอบค่ะ ผลเป็นดังนี้

ข้อ1 รับได้
ข้อ2 รับไม่ได้ บอกจะออก 51 แต่ใช้ 35
ข้อ3 ไหนบอกช่วงต้นๆ แต่อุทธรณ์อะมันมาตรา 44 แล้วนะ
ข้อ4 ไหนบอกว่ามาตรา 9(3) ไง ทำไมออกเงื่อนไข

ค่ะ บ่นอะไรไม่ได้ ได้แต่ทำข้อสอบและเซ็ง ถ้าใบ้แบบนี้อย่าใบ้ดีกว่า ถ้าไม่ใบ้คงทำได้ดีกว่านี้ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ปีนี้ยังไม่จบราม และคงต้องดร๊อปไปอีกหลายปี เพราะอีกสามเดือนจะไปญี่ปุ่นแล้ว ดันติดวิชานี้ ลงครั้งแรกแล้วก็ไม่ผ่านเหมือนที่ใครๆพูดไว้เลย

ข้อสอบครั้งนี้ไม่ยาก หากไม่ดูคำใบ้อาจารย์

พรุ่งนี้คือวันสอบครั้งสุดท้ายของ นศ.

2010-03-06T18:27:00.003+07:00

เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน
โดย อ.วิทยากร เชียงกูล

ดอกหาง นกยูง สีแดงฉาน
บานอยู่เต็มฟากสวรรค์
คนเดินผ่าน ไปมากัน
เขาด้นดั้น หาสิ่งใด

ปัญญา มีขาย ที่นี่หรือ
จะแย่งซื้อ ได้ที่ไหน
อย่างที่โก้ หรูหรา ราคาเท่าใด
จะให้พ่อ ขายนา มาแลกเอา

ฉันมา ฉันเห็น ฉันแพ้
ยินแต่ เสียงด่า ว่าโง่เง่า
เพลงที่นี่ ไม่หวาน เหมือนบ้านเรา
ใครไม่เข้า ถึงพอ เขาเยาะเย้ย

นี่จะให้ อะไร กันบ้างไหม
มหาวิทยาลัย ใหญ่โตเหวย
แม้นท่าน มิอาจให้ อะไรเลย
วานนิ่งเฉย อย่าบ่นอย่าโวยวาย

ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง มาหา ความหมาย
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย
สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว

มืดจริงหนอ สถาบัน อันกว้างขวาง
ปล่อยฉัน อ้างว้าง ขับเคี่ยว
เดินหา ซื้อปัญญา จนหน้าเซียว
เทียวมา เทียวไป ไม่รู้วัน

ดอกหางนกยูง สีแดงฉาน
บานอยู่เต็ม ฟากสวรรค์
เกินพอ ให้เจ้าแบ่งปัน
จงเก็บกัน อย่าเดิน ผ่านเลยไป

4 ปีในการเป็นลูกแม่โดม 4 ปีที่ร่ำเรียนมา 4 ปีในรั้วธรรมศาสตร์มีเรื่องมากมายให้จดจำ มิตรภาพ ความรัก ของคนหนุ่มสาวกำลังจะจบในวันพรุ่งนี้ อีกไม่นานเราก็ต้องจบออกไปอย่างเต็มตัว นำสิ่งที่ร่ำเรียนมาและประสบการณ์ แนวคิด ปัญหาของสังคมที่มีมากมายเหลือเกินในปัจจุบัน รอให้คนรุ่นใหม่นำไปตั้งปัญหา และดำเนินบทบาทในฐานะผู้มีความรู้ สิ่งที่ได้ในวันนี้ไม่ได้มีแค่กระดาษในมือ แต่มันมากมายจริงๆ

ลาก่อนห้องเรียนที่รังสิต (อาคารยิมเนเซียม 2/23-กุมภาพันธ์-2553)
4 ปีนั้นมันคุ้มค่าจริงๆ สำหรับชีวิต นศ.

ท่าพระจันทร์

2010-02-19T12:18:00.003+07:00

เมื่อสองวันก่อน ไปศิริราชมาก็เลยได้มีโอกาสไปเดินที่ท่าพระจันทร์ เพราะใช้บริการรถตู้มธ.รังสิตถึง มธ.ท่าพระจันทร์ ไปถึงท่าพระจันทร์ตั้งแต่ยังไม่แปดโมงเช้า นั่งกินก๋วยเตี๋ยวเจ้าเก่า ที่เคยไปกินในช่วงซัมเมอร์ของปีสอง เดินเล่นก่อนไปนั่งเรือข้ามฟาก เคยใช้บริการตั้งแต่ 1 บาท จนตอนนี้ค่าบริการเพิ่มไปสามเท่าแล้วคือ 3 บาท สะดุดตาเหลือเกินกับสตรอเบอรี่สีแดงลูกโต ดูน่ากิน

อีกรูปก็คือ แม่น้ำเจ้าพระยาตอนแปดโมงเช้า

กุมภาพันธ์อีกแล้ว

2010-02-12T20:09:00.007+07:00

ผ่านไปอีกแล้วอีกหนึ่งปี ชีวิตมันช่างรวดเร็วจริงๆ ปีนี้ใครๆก็ว่าเป็นปีชงของเรา แต่ก็ดูเหมือนจะเป็นปีที่เกิดเหตุการณ์อันจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราเหลือเกิน ปีนี้เป็นปีที่เราจะจบการศึกษา แน่นอนละต้องจบให้ได้ ไม่จบได้ไงละ ต้องลุ้นต่อไปว่าจะจบที่รามคำแหงภายในซัมเมอร์นี้ไหม ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดหรือสอบตกก็คงทำได้ ปีนี้เป็นปีที่เราได้ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นด้วยทุน Monbusho ในปลายเดือนเก้า พอนั่งนับนิ้วดูจะรู้ว่า นี่ก็ใกล้เวลาที่จะไปญี่ปุ่นแล้วนะ การไปครั้งนี้ไม่ใช่แค่ไปหนึ่งปี แล้วกลับมา แต่ครั้งนี้จะเป็นการเรียนต่อต้องกินเวลาถึง 4-5 ปี อีกแค่ 7 เดือนเราจะออกเดินทางแล้ว เตรียมตัวให้ดี ดูต่อไปว่าเราจะลาภหรือเรื่องวุ่นวายเข้ามาไหม ขอให้เป็นเรื่องดีๆเถอะ

อีกสองวันก็จะเป็นวันวาเลนไทน์แล้ว แต่ก็ต้องโด่ดเดี่ยวเดียวดาย เพราะเราอยู่ไกลห่างกันเหลือเกิน ช่างเป็นโชคชะตาที่น่าสงสาร ทำไมเราถึงต้องอยู่ไกลกันถึงหนึ่งปีด้วยเนี่ย สู้ต่อไปนะ วันวาเลนไทน์นี้เป็นวันที่ต้องไปสอนพิเศษและอ่านหนังสือสอบที่ราม ช่างไม่น่าโรแมนติกเอาซักเลย

วันนี้วิชา เครื่องจักรกลเล็กการเกษตร มีแลบให้ทำด้วยคือการผลิต ไบโอดีเซล

วิธีการนั้นง่ายมากจริงๆ เพิ่งรู้ นั้นก็คือนำน้ำมันที่ใช้แล้วมาตรวจค่า pH จากนั้นให้คำนวณปริมาณโซดาไฟ(NaOH)ที่จะนำมาใส่ โซดาไฟที่ชั่งมาจะนำมาละลายในเมทิลแอลกอฮอล์ จะได้เมธิลท๊อกไซด์ นำสารที่ได้ไปเทใส่นำมันพืชใช้แล้วที่ถูกอุ่นให้อยู่ในอุณหภูมิ 60องศา จากนั้นเขย่าเป็นเวลา 20 นาที ก่อนใส่น้ำเล็กน้อยแล้วทิ้งไว้ 4 ชั่วโมงให้น้ำมันแยกเฟสเอาส่วนที่เป็นน้ำออกไป

เขย่าสาร

ส่วนผสมถูกใส่น้ำและตั้งทิ้งไว้ เพื่อแยกเฟส

เสร็จเป็นกลุ่มแรกเลย เพราะเราคือนศ.วิศวกรรมเคมี เริ่มตั้งแต่อาจารย์ให้ไตเตรตหาค่า pH เราก็ใช้อินดิเคเตอร์แทน ต่อมาโซดาไฟมันละลายยากเหลือเกินในเมธิลแอลกอฮอล์ ก็เลยแอบเติมน้ำไปนิดหน่อยจะได้ละลายเร็วๆ แล้วไปลดปริมาณที่เติมในช่วงแยกเฟสแทน

รวมพลังน้องมินท์ น้องส้ม น้องริ่ง น้องหนึ่ง และพี่ภา เห้อเหลือเรียนกับน้องๆอีกแค่หนึ่งครั้งเอง เร็วจริงๆเทอมสุดท้ายของเรา

การสอบที่โหดที่สุด

2009-10-14T19:06:00.004+07:00

วันนี้ตื่นนอนตอนตีห้าตรง นอนรอคนโทรมาปลุกอยู่สิบนาทีแต่ก็ไม่มีวี่แวว ก็เลยไปอาบน้ำแต่งชุดนักศึกษา เวฟมักกะโรนีกับชงกาแฟกินตอนเช้าแต่น่าเสียดายกินไปได้ครึ่งจานก็อิ่ม สุดท้ายเลยต้องเททิ้ง นั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างออกมาหน้าหมู่บ้านเมืองเอก นั่งรถเมล์ไปเมเจอร์รังสิตเพื่อไปต่อรถตู้ไปรามสอง ต่อคิวขึ้นรถตู้ตามปกติ ปกติรถตู้จะใช้เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงครึ่งเท่านั้นในการเดินทางไปรามสอง วันนี้การเดินทางบนโทล์เวย์และทางด่วนดินแดง-บางนาเป็นไปตามปกติ ยกเว้นซอยทางเข้ารามสองที่น้ำท่วมสูงเท่าหัวเข่า รถก็เลยติดอยู่ตรงทางเข้ารามอยู่ครึ่งชั่วโมงถึงจะมาถึงมหาวิทยาลัย ระหว่างที่รถเคลื่อนตัวได้อย่างอยากลำบากก็เกิดเหตุการณ์น่ากลัวบนรถตู้ เนื่องจากแอร์มันเสียซักอย่างงั้น เรานั่งริมหน้าต่างด้านแดดส่องเลยค่อยๆกลายเป็นเนื้อหมูแดดเดียว พอรถตู้มาถึง ก็ถึงกับช๊อคค่ะ เพราะทั้งมหาวิทยาลัยน้ำท่วม หากจะไปสอบต้องเดินลุยน้ำแน่นอนเพื่อข้ามถนน เดินเข้าไปในมหาวิทยาลัยและเดินไปที่ตึกสอบ

ดูสภาพเอาละกันว่าการสอบครั้งนี้มันยากลำบากขนาดไหน แต่ต้องกัดฟันทนเพราะอีกไม่นานก็จะเรียนจบแล้ว จำเป็นที่จะต้องสอบวิชาวันนี้ให้ผ่าน ไม่อย่างงั้นจะเสียเวลาไปอีกเทอม เลยต้องสู้

การสอบเทอมนี้แปดเล่มของเราใกล้เสร็จแล้ว เหลือกฎหมายอีกเล่มเดียว สู้ตาย

HPV

2009-09-27T00:20:00.002+07:00

วันนี้เป็นวันที่สอง หลังจากไปฉีดวัตซีนป้องการมะเร็งปากมดลูก แต่ทำไมแขนมันยังปวดอยู่เลย ขยับมากก็รู้สึกแปลบๆ แต่ถึงยังไงก็รู้สึกดีมากทีเดียวที่ได้ฉีด เพราะตอนนี้ราคาวัคซีนก็ลดลง แต่ก่อนราคาเหยียบหมื่น แต่ล่าสุดไปฉีดที่โรงพยาบาลมงกุฎวัฒนะจังหวัดปทุมธานี เขามีโปรโมทชั่นราคาวัคซีนสามเข็ม 6800 บาท แต่เนื่องจากต้องมีค่าบริการแพทย์บวกกับอุปกรณ์แพทย์ ค่าบริการสามครั้ง จึงต้องบวกเงินเข้าไปอีก 500 บาท รวมค่าใช้จ่ายทั้งหมดอยู่ที่ 7300 ไปฉีดวัคซีนยังได้กระเป๋าลองชอมสีชมพูขอเก๊แถมมาอีกด้วยแหละ การไปฉีดยาครั้งนี้เลยได้ข้อมูลเรื่องวัคซีนมาด้วยคือตอนนี้มีอยู่สองยี่ห้อคือ Cervarix กับ Gardasil ยี่ห้อแรกเนี่ยคือ
Cervarix สามารถป้องกันไวรัสได้สองสายพันธุ์ อันเป็นสาเหตุของมะเร็ง ด้วยความที่มันมีแค่สองสายพันธุ์มันจึงมีประสิทธิภาพ สร้างภูมิคุ้มกันได้ดีกว่า Gardasil
Gardasil สามารถป้องกันได้ สี่สายพันธุ์ เลยป้องกันได้แบบหลากหลาย ทั้งหูด มะเร็งและอื่นๆ ราคาจึงแพงกว่า เพราะมันป้องกันได้หลายโรค หูดหลายแบบ หมอบอกว่าเหมาะกับคนมีแฟนเยอะและชาวสีม่วง (ตรงกะเราป่าว?)

สุดท้ายเลยเลือก Cervarix หลังเข้าไปฟังหมออธิบายเรื่องวัคซีน ซักประวัติทำความเข้าใจ ก็ถูกนำตัวไปฉีดยาเข็มแรก ซึ่งเข็มที่สองจะถูกฉีดห่างจากเข็มแรก 1 เดือน เข็มสุดท้ายจะถูกฉีดห่างจากเข็มแรก 6 เดือน รวมจบสามเข็ม วัคซีนป้องกันมะเร็งได้ 70-80% เยอะดีเนอะ

อีกเรื่องคือฤดูสอบอีกแล้ว
วันนี้ไปสอบที่ราม 2 อากาศกำลังดีเชียว ตื่นหกโมงเช้าอาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้านเจ็ดโมง ไปถึงที่สอบตอน8.30นั่งอ่านหนังสือจนเข้าสอบตอน 9.30 ทำข้อสอบประมาณ 40 นาทีก็นั่งรถตู้กลับบ้าน แวะกินก๋วยจับหน้าหมู่บ้านเจ้าประจำจนถึงบ้าน 12.00 อาบน้ำแล้วก็นอนไม่รู้ตัวไปอีกสามชั่วโมง แย่แล้ว อีกสองวันจะสอบอีกแล้วยังเอาแต่นอน เทอมนี้ลงรามไปตั้ง 8 ตัว ไม่รู้จริงๆว่าเราจะรอดไหม แง้ๆ

กลับบ้านเรา

2009-09-24T14:40:00.001+07:00

ตอนนี้อยู่เมืองไทยแล้ว มีความสุขจังเลย จากญี่ปุ่นมาจะเดือนแล้ว คิดถึงที่นั้นจัง แล้วพบกันใหม่นะเจแปน กลับมาคราวนี้ได้เจอกับสมาชิกตัวใหม่ของบ้าน มาริโอ้ น่ารักไหมเอย

Hanabi

2009-07-27T09:32:00.004+07:00

ทำไมนะ ตอนนี้อัพบล๊อกผ่าน iphone ไม่ได้แล้ว สงสัยว่าโปรแกรมมันจะเน่าเสียแล้ว แย่จริงๆ อัพๆขึ้นมาแต่พอมาเปิดก็ตกกะใจ ทำไมถึงไม่มีข้อความ แง้ๆ

เมื่อวันเสาร์ไปดูดอกไม้ไฟ ที่ญี่ปุ่นนี่ดีจังเลยหน้าร้อน สาวๆหนุ่มๆก็ใส่ชุดยูกะตะ ออกไปดูดอกไม้ไฟ เกิดมายังไม่เคยได้เห็นดอกไม้ไฟสวยขนาดนี้เลย จุดตั้งสองชั่วโมง อลังการจัง แต่น่าเสียดายตรงที่ตำแหน่งนั่งนั้นแย่มาก มีทั้งต้นไม้และตึกบังเลยไม่ได้เห็นพลุแบบเต็มตา งานนี้มีพี่วาด พี่กุ้ง พี่มรรคและอดี้

กลับบ้านดึกมากมาย แต่ก็ประทับใจสำหรับการดูพลุครั้งแรก วันรุ่งขึ้นก็ต้องตื่นไปสอบโทอิก มีใครก็ไม่รู้อะไปส่งแล้วก็ตามกลับมารับไม่แน่ใจเอามากๆเลยกับ ส่วน Listening ทำไงดีนะ กลัวจังว่าจะได้คะแนนไม่เต็มที่ ก็จะเอาไปสมัครทุนนี่ แต่เอาเหอะมันใจในส่วน Reading เป็นพอ หลังสอบก็ไปนั่งหม่ำข้าวหน้าปลาไหลกันอย่างมีความสุข แล้วอดี้ก็แอบไปงีบๆเอาแรง เตรียมตัวออกไปเดินแรดๆที่จียูกาโอกะ ระหว่างทางเดินไปก็เจอ Obon matsuri ก็เลยแอบแวะดู อยากเต้นตามจังหวะป้าๆ แต่เต้นไม่เป็น ดีจังเลยหน้าร้อนของเขามีงานวัดกันทุกที่ มีการตีกลองแล้วก็เต้นเป็นวง

หลังจากซื้อน้ำแข็งใสกับใครก็ไม่รู้ ราคาถูกมากแค่ 50เยนเท่านั้น มีสองสี คือน้ำเขียว น้ำแดง ก็เลยซื้อมาอย่างละหนึ่ง เดินต่อไปวนไปวนมาดูของแต่งบ้านแพงๆ ที่ไม่มีปัญญาจะซื้อ สุดท้ายมาลงเอยที่ร้านสปาเก็ตตี้ น่ากินมากเลยลองดู

อันนี้เป็นของ Donkey Marky

อาหารเช้า

2009-07-23T10:03:00.001+07:00

วันนี้ภาทำอาหารเช้า หลังจากเมื่อคืนซื้อปลาราคาถูกมาทอด แค่150เยนเอง ถูกจริง

รักเอย

2009-07-20T10:24:00.002+07:00

การมีความรักนี่ ดูเหมือนจะง่ายนิดเดียวแต่การจะรักษามันนั้น ยากกว่าหลายเท่า เพราะความรักของใครก็เป็นไปในแบบของคนนั้น ไม่มีแผนตายตัว ไม่เหมือนใคร และต้องไม่เปลี่ยนแปลงคนรักให้มาเป็นในแบบที่เราต้องการ การเปลี่ยนตัวตนคู่รักของเรา เท่ากับเราไม่ได้รักเขาจริง ความรักต้องรู้จักให้เกียรตฺิ เข้าใจ ความรักต้องมีศรัทธา ความเชื่อ วางใจ ไม่ปิดบัง หากสูญเสียสิ่งเหล่านี้ คงยากที่จะเรียกสิ่งดีๆกลับมา รักคือการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ความรักที่ต้องการสิ่งอื่นแอบแฝงก็ไม่ใช่ความรักอยู่ดี ความรักต้องไม่นอกใจ เพราะการนอกใจคือชนวนระเบิด นำไปสู่หายนะ ความรักคือการให้อภัยในสิ่งที่เขาทำผิด หากให้อภัยไม่ได้อย่างเต็มใจก็อย่าฝืน ความรู้สึกดีๆ คือสิ่งที่ควรจำให้เนินนาน สิ่งไม่ดีไม่ควรจำ อยากมีความรักจังเลย รักแท้นั้นอยู่แห่งหนใดนะ

ได้อ่านวิธีรักษาความรัก 25 ข้อ รู้สึกถูกใจจังเลย

1. อย่าเขินที่จะบอกรัก

2. จดจำรายละเอียดของอีกฝ่าย เช่น ชอบทานอะไร ชอบฟังเพลงแนวไหน กิจกรรมสุดโปรดคืออะไร แล้วหยิบยื่นสิ่งเหล่านี้ให้เสมอ

3. โรแมนติกอย่างรู้กาละเทศะ เลือกสถานที่ให้ถูกที่ เลือกเวลาให้ถูกเวลา เรื่องโรแมนซ์ใครก็ชอบ แต่ความพอเหมาะพอดีก็สำคัญ

4. ให้เกียรติกันและกันเสมอ ทั้งต่อหน้าและลับหลัง

5. อย่าปล่อยให้อารมณ์โกรธอยู่เหนือความรักที่มี นึกถึงเรื่องดีๆ ที่เขาเคยทำให้ จะช่วยให้อารมณ์โกรธหรืออารมณ์ชั่ววูบเบาบางลง

6. เมื่อมีปัญหาควรใช้เหตุผลในการพูดคุย เป็นเรื่องธรรมดาที่คนสองคนจะมีเรื่องขัดแย้ง แต่ถ้าทั้งคู่พร้อมที่จะปรับตัวเข้าหากัน ปัญหาทั้งหลายก็จะกลายเป็นเรื่องเล็ก

7. ปล่อยให้อีกฝ่ายมีเวลาเป็นของตัวเอง การเกาะติด ควบคุมมีแต่จะทำให้ความรักจืดจางได้ง่าย ปล่อยให้อีกฝ่ายไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง รวมทั้งพยายามให้ตัวเองมีโลกส่วนตัวบ้าง จะได้ไม่อึดอัดเช่นกัน

8. พูดกันตรงๆ โดยเลือกใช้คำพูดที่ไม่ทำร้ายจิตใจ

9. มีขอบเขตในการปรับตัว แน่นอนว่าต่างฝ่ายทั้งเราและเขาต่างต้องปรับตัวเข้าหากัน แต่ควรมีขอบเขต ไม่ใช่ยอมเปลี่ยนแปลงให้เป็นแบบที่อีกฝ่ายต้อวการทุกอย่าง จนไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเอง เพราะไม่มีใครสามารถเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนอื่นได้ตลอดกาล

10. ห้ามโกหก ผลลับที่ร้ายแรงของการโกหกคือ ต่างฝ่ายจะไม่สามารถเชื่อใจกันได้อีก

11. อย่าคาดคั้นหาคำตอบหาอีกฝ่ายยังไม่พร้อม การดึงดันให้รู้เดี๋ยวนั้น ว่าทำไม? เพราะอะไร? จะเอายังไง? เป็นการกดดันอีกฝ่ายอย่างไม่มีประโยชน์ หากอยู่ในสถานการณ์ตึงเครียด ควรลองถอยออกมาหนึ่งก้าว ทำใจให้สงบ รอจนกว่าทั้งสองฝ่ายจะพร้อม แล้วค่อยคุยกันใหม่ก็ยังไม่สาย

12. ดูแลตัวเองให้ดูดีเสมอ

13. ไม่ควรคาดหวังกับความรัก เพราะเป็นเรื่องความรู้สึกของคนสองคนที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ และไม่มีกฏเกณฑ์ตายตัว อย่าคาดหวังว่าอีกฝ่ายจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ จะทำนั่นทำนี้ให้ เพราะถ้าผิดหวังจะเสียใจทั้งสองฝ่าย ควรปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

14. ห้ามพูดถ้อยคำหยาบคาย จะทะเลาะกันรุนแรงแค่ไหน ก็ห้ามด่าทอกันเสียๆ หายๆ

15. ซื่อสัตย์และไว้ใจกัน

16. หาสิ่งของที่ต้องดูแลร่วมกัน เช่น เลี้ยงสัตว์ ต้นไม้ หรือกิจการเล็กๆ เพื่อสร้างความผูกพันระหว่างสองคน

17. ให้โอกาสอีกฝ่ายแก้ไขข้อผิดพลาด กับคนที่เรารักยิ่งต้องให้อภัยและให้โอกาส

18. อย่าอายที่จะขอโทษ

19. หากิจกรรมสร้างสรรค์ทำร่วมกัน เช่น ชวนกันเล่นกีฬา ไปดูงานศิลปะ เพื่อให้ความรักสดใส และได้พบสิ่งใหม่ๆ ในชีวิต

20. นึกถึงความรู้สึกของอีกฝ่ายเสมอ อย่ามัวแต่คิดว่าทำไมอีกฝ่ายไม่เข้าใจเรา นอกจากจะไม่มีประโยชน์แล้ว ยังทำให้เป็นคนขี้น้อยใจอย่างไม่มีเหตุผล

21. รู้สึกดีกับสังคมที่อยู่ ทั้งพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อน เพื่อยกระดับจิตใจและทำให้ภูมิใจในตัวเอง

22. อย่าปิดกั้นโอกาส เปิดตัวเองให้รู้จักกับคนใหม่ๆ เพราะการได้รู้จักคนที่หลากหลาย จะทำให้รู้คุณค่าคนใกล้ตัวและรู้ใจตัวเอง

23. รู้จักใช้ภาษากายในการสัมผัสร่างกายของอีกฝ่าย เช่น จับมือ ลูบหลัง เพราะสามารถสื่อความในใจได้ดีกว่าคำพูดในหลายโอกาส

24. คิดถึงอนาคต แต่อย่าพูดบ่อยจนกลายเป็นการควบคุมผูกมัด พูดในจังหวะที่เหมาะสม ให้รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ในแผนการอนาคตของกันและกัน

25. รู้จักรักตัวเอง เพื่อให้สามารถรักคนอื่นได้เช่นกัน

Astellas

2009-07-10T21:12:00.004+07:00

วันนี้มีคนเดินมารับที่หอด้วย ดีใจจัง แล้วก็พากันมุ่งตรงไป Akihabara เพื่อไป Tsukuba express line ดีจังได้ไปอีกแล้ว ครั้งนี้ไปลงที่สถานี สวนวิจัย (แปลมาจากภาษาญี่ปุ่นแหละ)ลงกันเสร็จอาจารย์ก็ออกเงินถีบขึ้นรถแท๊กซี่ กันไปคันละสามคน เพื่อไปบริษัทผลิตยา Astellas งานนี้ประทับใจค่ะกับบรรกาศตึกของเขาที่ออกแบบเพื่อให้พนักงานของเขาได้มีโอกาสสื่อสารกันอย่างมีประสิทธฺิภาพ ไม่มีฉากกั้น ห้องก็กว้าง เพิ่มพื้นที่ว่าง ปลอดโปร่ง แสงแดดส่องได้ทั่วถึงดี ความรู้ที่ได้ก็คงแนวความคิดในการวิจัยยา ที่จะต้องหาโปรตีนที่สามารถเข้าไปขัดขวางเชื้อโรค หรือโปรตีนที่เราไม่ต้องการ แต่กว่าจะหาโปรตีนหรือยาอันนั้นได้ก็ต้อง ค้นหาสารมากมายเป็นล้านๆชนิด เพื่อหาโครงสร้างโปรตีนที่เราต้องการ เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรยังไงยังงั้น โอกาศเจอยาจึงมีแค่ หนึ่งในล้าน แถมกว่าจะวิจัยได้เป็นยาก็ใช้เวลาอีก 50 ปี โอเคตายก่อนแน่เลย

ประทับใจสุดๆค่ะ กับตอนสุดท้าย อาจารย์พาไปเลี้ยงซูชิรางหมุน แล้วขึ้นรถไฟกับโตเกียว
ก่อนจากลากันที่ Akihabara

จุ๊บๆ

2009-07-10T02:56:00.002+07:00

จุ๊บ กันทำไมหรอ
ความรัก ความอยาก อยากลอง หรือว่าอะไรเอย ตอบไม่ได้
จุ๊บกันแบบไหนดี
จุ๊บเบาๆ ดูดดื่ม หรือแค่สัมผัส

แล้วมันจะต้องสมบูรณ์แบบไหม
นั้นสิ มันอาจจะไม่เป็นอย่างงั้นเสมอไปก็ได้นะ

เพราะเราไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง
ถ้าใจต้องการ เราก็อยากจะถูกจุ๊บเอง นั้นสิ ?

จูบแรกนั้นไม่น่าสนใจเท่า แต่อยากรู้จูบสุดท้ายของเรามากกว่า

Asahi

2009-07-10T02:47:00.005+07:00

วันพุธที่ผ่านมา เข้าห้องเซมินาสายค่ะ วิ่งเข้ามาในห้อง พรีเซ็นต์เสร็จอาจารย์ก็ไม่เห็นว่าอะไรเลย ไงดี คอมเม้นท์เล็กน้อย แล้วก็เงียบไป ช่วงนี้เป็นอะไรน่า งานเข้ามากมายแต่ชิลเป็นที่หนึ่ง แย่แล้วละ

กว่าจะออกจากห้องเซมิได้ก็สายมาก เสียจนเข้าไปเรียนTopic on Japan สายมาก เข้าไปเช็กชื่ออย่างเดียวจะทำไม บ่อยๆค่ะ
แล้วก็ไปโรงงานเบียร์ Asahi งานนี้ไม่มีอะไรมาก นอกจากเมาแล้วเมา ดังนี้เลย ตอนดื่ม กับเมาจนหน้าแดง

ชอบจังเธอคนนี้

กะเพราไก่ ไข่ดาว

2009-06-15T12:04:00.004+07:00

เช้าวันอาทิตย์ค่า ลาภปากจริงๆ ได้กิน กะเพราจากพี่รัตน์ แม่ครัวที่ร้านอาหารไทยที่ภาทำงาน จากนั้นก็ทอดไข่เอง ดูจิน่ากินไหมเอย
กินเสร็จค่า ก็ไปหามัคคุง ที่ชิบุย่าเพราะพี่เค้ามีนัดคุยเรื่องที่ทำงานกับคนไทยในบริษัท ตกลงจะเจอกันทุกวันไม่ต้องทำการทดลองเลยทีเดียว ไปนั่งกินข้าวหมูทอด เดินจนได้รองเท้าพันเยน ดีใจจังใช้เงินอีกละ ก่อนกลับไปทำงานที่ร้านอีก เหมือนตลอดเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเจ็ดเดือนครึ่ง สิ้นเดือนนี้เราจะเลิกทำงานแล้ว คงคิดถึงลุงกับพี่รัตน์น่าดู

Ikebukuro

2009-06-15T11:43:00.003+07:00

งิบๆ ตกลงเราจะทำการทดลองมากๆเพื่อ คอนเฟอเรน หรือจะเที่ยวไปวันๆนะเนี่ย แย่ใหญ่แล้วนะ วันเสาร์ค่าเห้นว่าพยากรณ์อากาศดี ก็เอาละแต่งตัวสวยปิ๊งๆ ติดขนตาปลอม ไปเดิน Ikebukuro พี่มรรคก็ไปนอนบริจาคเลือด คนอายุมากมักชอบทำบุญ ส่วนอดี้ก็ไปเดินสวยๆไปซื้อปีโป้สำหรับหมา คำถามคือจะซื้อทำไหมนะ เซ็ง ซื้อให้ตัวเองกินดีก่า พอคนอายุมากบริจาคเลือดเสร็จก็พากันเดินไปเดินมาได้Bikini สีชมพูน่ารัก หมดเงินไป 3150 เยน ถูกมากจ้า จากนั้นก็ไปกินอาหารอิตาลีถูกแสนถูก มีพิซซ่า สปาเก็ตตี้ สลัด ตกเย็นก็ไปทำงานร้านลุง ทำถึงสีทุ่ม เหนื่อยเกือบจะเป็นลม กลับหอมามีปาร์ตี้YSEPได้อีก แต่เจ้อดี้ขอนอนตายสนิท หมดอารมณ์จะแหลได้อีก ไม่ไหววันอาทิตย์เลยตื่นตอน 10 โมงเช้า สายมากมาย

National Institute for environmental studies@Japan

2009-06-15T11:17:00.003+07:00

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมามีโอกาสไปสถาบันจัยของรัฐ ที่ Tsukuba ต้องไปนั่งรถไฟสาย Tsukuba express ที่ Akihabara ซึ่งทำวิจัยเกี่ยวกับการใช้เซลล์ Primodial Germ cell (PGC)ที่อยู่ในไข่ไก่ ซึ่งเซลล์เนี่ยเหมือนกับ Stem cell ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในตัวอ่อน (Embryo)การนำ PGC มาใส่ยีนเพื่อให้มันสร้างโปรตีนที่เราต้องการ จากนั้นนำเซลล์เหล่านี้ที่ถูกใส่ยีน ไปฉีดเข้าไปในไข่ใบใหม่ ไก่ที่ออกมาจะมีส่วนผลิตเซลล์สิบพันธุ์ที่มียีนส์เหล่านั้น ป่นอยู่เพราะ PGC จะอยู่กับไก่ไปตลอดที่บริเวณสร้างเซลล์สิบพันธ์ (Gonad) พอไก่รุ่นนี้มีไข่ ไข่ก็จะมีโปรตีนที่ต้องการออกมาด้วย น่าสนใจไหม ปกติเราพึ่งแต่การสร้างโปรตีนจากเซลล์ของ E.Coli แต่ตอนนี้มีแนวทางใหม่ที่ถูกกว่า แต่แนวทางนี้ก็ต้องอาศัยการเทคโนโลยีการแยกโปรตีนออกจาก ไข่ขาวที่ต้องถูกพัฒนาเพื่อรองรับการวิจัยนี้ ที่น่าสนใจคือ ตอนนี้มีเซลล์PGC ที่มียีนสร้าง GFP (Green fluorescent protein) ในห้องแลบด้วย เขาเพิ่งทำสำเร็จเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว อีกไม่นานคงมีไก่สะท้อนแสงสีเขียวในญี่ปุ่น แต่ที่น่าสนใจทั้งหมดคือ อาจารย์พาไปเลี้ยงอาหารอิตาลี กับนักวิจัย และคนจากบริษัท Mitsubishi chemical company

JAXA

2009-06-11T13:07:00.007+07:00

เมื่อวานนี้ ไป Jaxa(Jpan Aerospace Exploration Agency) มาแหละ อ้อ มันคืออะไรหรอ มันคือ อะไรที่เหมือน NASA แต่เป็นเทคโนโลยีอวกาศของญี่ปุ่นเอง เดินดูไปมา น่าสนใจจริงๆ ถึงแม้มันจะไม่เปิดให้เราเข้าไปดูอะไรมากนัก แต่ Exhibition Hall ก็สร้างความเร้าใจให้กับกลุ่มนักเรียนมากแล้ว การวิจัยที่นี่มีหลายด้านมากมายตั้งแต่จรวด ไปจนถึงอาหารที่นักบินอวกาศกิน เอาดิ เขามีราเมนกินกันกลางอวกาศด้วย ถึงแม้มันจะรูปร่างประหลาด เป็นห่อๆพร้อมดูดกินแบบนั้นก็ตาม ที่น่าสนใจคือ ญี่ปุ่นมีส่วนในการสร้างสถานีอวกาศนานาชาติกับเขาด้วยชื่อว่าความหวังหรือ 希望ในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่าคิโบ ที่นั้นมีคิโบจำลองด้วย พอไปถึงเหล่านักเรียนก็ตรงกันเข้าไปเปิด รือค้น กดปุ๋มกันวุ่นวายไปหมด สนุกสนานกันจริง ดีใจที่ได้เป็น YSEP เลยได้มีโอกาสดีๆแบบนี้ งานนี้มีเจ้หลินกับพี่มรรคไปด้วย งุงิ ตกเย็นกลับมาถึงมหาลัยก็ทุ่มครึ่ง ก็พาพี่มรรคไปเลี้ยงอาหารไทยด้วย ดีใจเพิ่งเคยได้เลี้ยงข้าว ไปกินกันที่ Bangkok kitchen ที่ 自由が丘งิบๆ กินปลาราดมะนาว เผ็ดอร่อยมากมาย กินทอดมันปลา แล้วก็บะหมี่น้ำหมู

กลับมาบ้านก็มีดอกไม้ช่อโตให้ดูด้วย สวยไหมอีกสองวันจะครบหนึ่งอาทิตย์แล้ว

Ginza

2009-06-11T12:59:00.003+07:00

เก่าไปหน่อยนะเนี่ย สำหรับรูปสวยๆของตัวเองที่ Ginza เพิ่งจะได้มาเหยียบครั้งแรกก็วันที่ สามสิบเอ็ด เดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา ตอนวันอาทิตย์ถนนที่กินซ่า เขาปิดให้คนลงไปเดินเล่นกันได้ด้วย ดีจริงๆเลย เดินเที่ยวกันสนุกสนานแล้วก็ไปกินอาหารจีนกัน น่าเคืองจริงๆ พี่มรรคบอกว่าอากาศสดใส แต่ที่ไหนได้ ฝนตกจนต้องติดอยู่ในห้างนานแสนนาน
แต่สนุกจริงๆ เลยอ้าาา

ปาร์ตี้

2009-05-29T12:29:00.003+07:00

เมื่อคืนนี้ ไปสถานี Shin-okubo เป็นสถานีที่อยู่ถัดไปจาก Shinjuku งานนี้ไปพร้อมกับคนไทยสี่คนคือ ภา กัน พี่ตี๋และพี่ต้น ส่วนเพื่อนญี่ปุ่นอีกสี่คน ก็มี โซโนดา ติวเตอร์สุดหล่อ กับเนโมริ ซาซาโมโต และ นิชิโมโต สาวมาดอนน่าของภาคเคมี ไปกินหมูย่างเกาหลี กันถึงถิ่นเลย เพราะสถานีนั้นเป็นเมืองเกาหลี หลังงานดื่ม หรือที่ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 飲み会(โนมิไก) เพื่อนๆก็เริ่มพูดมากขึ้น สนุกมากขึ้น งานนี้เลยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ขำกันไปถ้วนหน้า

ดอกไม้บาน

2009-05-29T12:24:00.002+07:00

ปลูกดอกไม้ไว้ที่ระเบียงที่หอพัก เพราะมีคนให้มาตอนมาครั้งแรกมันมีดอกตั้งสี่ดอก แต่เวลาผ่านไปดอกไม้ก็ร่วงหล่นหายไป จนเมื่ออาทิตย์ก่อนมันก็เริ่มบานอีกครั้ง ตอนนี้บานเต็มที่แล้ว ดีใจจังที่มันบานได้สวยงาม สีสดใสมากกว่าครั้งแรกที่ได้มาเสียอีก

ทำงานอย่างจริงจัง

2009-05-27T15:40:00.004+07:00

จะทำยังไงดี ตอนนี้เหลือเวลาที่จะทำงานแค่เพียงสองเดือนเท่านั้น แต่งานการก็ไม่เดินไปอย่างที่คิด วันนี้ทำการทดลอง Aqueous two phase flow ในท่อเล็กๆ แต่ดูเหมือนที่ความเข้มข้นนี้มันจะไม่ปรากฏการไหลแบบนั้น เห็นฟองอากาศเป็นเส้นเลยทีเดียว ทำยังไง ลองเปลี่ยนท่อแก้วอันใหม่ก็ไม่ช่วย สงสัยเราจะทำการทดลองนี้ไม่ได้นะเนี่ยที่ความเข้มข้น Polyethylene Glycol 180 mg/ml กับ Dextran 100 mg/ml เอาละสิ ทำไงดีหว่าาาาาา ไม่อยากลองใหม่แล้วนะ บอกอาจารย์ดีไหม

ไม่เคยพูดเลยว่ามาทำอะไรที่ญี่ปุ่น นอกจากเที่ยวกับทำงานพิเศษ เที่ยวและทำงานพิเศษ

งานที่ทำคือ การหาจุดที่เหมาะสมที่สุด ในการแยก BSA (โปรตีนชนิดหนึ่ง) ในที่นี้ศึกษาแต่ความเข้มข้นของโพลีเมอร์สองชนิดที่ใช้ไหลในท่อขนาดไมโคร ว่าความเข้มข้นที่เหมาะสมนั้นอยู่ที่แห่งใด แล้วที่ความเข้มข้นนั้น ทำให้เราเสียผลผลิต หรือโปรตีนนั้นไปที่ผิวหน้าสัมผัสของโพลีเมอร์เท่าไร ต้องพยายามหาจุดที่มันไม่เกาะที่ผิวหน้านั้นมากๆ ฟังดูง่าย แต่มันก็มีโมเดลทางคณิตศาสตร์ในงงได้เหมือนกัน โดยเฉพาะอาจารย์ต้องการให้อธิบายโดยโมเดล ดังนั้นเราต้องหาความเข้มข้นที่เหมาะสมนั้นให้ได้ สู้ๆ

อย่างน้อย

2009-02-16T12:22:00.002+07:00

วันนี้มาแล๊ป แล้วก็เริ่มรู้สึกไม่มีอะไรทำเลย เอาช๊อกโกแล๊ตมาให้เพื่อนๆในแล๊ป ซึ่งความจริงเอามาให้สายไปสองวันแล้ว ช๊อกโกแล๊ตที่ให้ก็ไม่มีอะไรมากมายนอกจากขนมห้าหกชิ้นแพ๊คใส่ถุงพลาสติกน่ารักๆ เอามาให้เท่านั้นเอง เมื่อวานวันเกิดติวเตอร์แต่ก็ยังไม่ได้เตรียมอะไรให้เลย วันนี้ต้องไปหาอะไรเล็กๆน้อยๆมาให้เพื่อนสาวหน่อยละ นั่งในแล๊ปรอเครื่องปั่น ทำการทดลองที่ไร้จุดหมาย แต่เริ่มมีจุดหมายเล็กๆละ เพราะว่าวันพุธนี้ อาจารย์จะว่างคุยกับเราเสียที โทรไปหาน้าได้คุยกันสั้นๆ แปลกตรงที่ว่าเราอยากให้เขารู้แต่ว่า เรารู้สึกดีแค่ไหน ทั้งที่เราอะอยากฟังว่า มีคนคิดถึงราแค่ไหนมากกว่า

คนบางคนชอบเรา คนบางคนไม่ชอบเรา บางคนก็มองเห็นแต่ข้อเสียของเรา
เคยมีคนเตือนว่า ไม่ว่าแกจะทำอะไรดี หรือมีเรื่องอะไร ก็ให้เก็บเอาไว้ แล้วคิดถึงความคิดคนอื่นบ้าง
จริงด้วย ที่เราต้องคิดถึงคนอื่นบ้าง เพราะจริงๆตัวเองก็มีอะไรไม่ดีมากมาย
ดังนั้น เข้มแข็งแล้วเดินต่อไปนะ

ครึ่งทางแล้วนะ

2009-02-12T16:05:00.001+07:00

อากาศหนาวจังเลย อุณหภูมิตอนดึกๆตอนนี้คงไม่ 5 ก็ 6 องศาแน่นอนแหละ ไม่อยากจะเชื่อเลยตอนนี้อยู่ญี่ปุ่นมาห้าเดือนครึ่งแล้วละ เวลาที่เหลืออยู่ก็คือ หกเดือนนั้นเอง ที่กังวลสุดๆก็คืองานไม่เดินไปไหนเลย ผลที่ทำก็ไม่ค่อยดีเท่าไร แถมสองวันก่อนยังทำออกมาแแล้วได้ผลผิดอีกต่างหาก ควรจะเครียดดีไหมนะ งานที่ควรจะทำมันทำไม่ได้ เนื่องจากการทดลองที่ได้ผลออกมาเหวี่ยงได้ใจเหลือเกิน เรื่องมันควรจะจบเช่นนั้น หากเครื่องทำการทดลองและคนสอนนั้นว่าง แต่นี้เขาไม่ว่าง แถมไม่มีคนให้ปรึกษาเท่าไรนักเพราะทุกคนยุ่งกันมากมาย จากการสอบจบทั้งป.โท และป.เอก

งานไม่เดิน อากาศหนาว แถมยังหมดเวลาไปกับการเที่ยวอีกมากมาย ต่อไปต้องทำงานให้มากแล้วนะ แต่เหมือนเราพูดประโยคนี้เป็นรอบที่พันแล้วละมั้ง แต่ก็ไม่ประสบผลใดๆ ได้โปรดเถอะ หาเรื่องให้งานเข้าซักที อาทิตย์หน้าคือกำหนดเส้นตายที่เราจะเดินเข้าไปหาอาจารย์ได้แล้ว รู้ไหม

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว อาจารย์บุ๋ยพร้อมกับ Dean ของคณะที่เปรี้ยวปี๊ด ก็คืออาจารย์อุรุยา พร้อมกับอาจารย์อีกสองท่าน มาที่มหาลัยโตเกียวเทคด้วย ช่างหน้ายินดีเพราะทำให้มีโอกาสได้กินอาหารดีๆ และชมวิวของโตเกียวยามค่ำคืน ช่างสวยงามมากมาย อาจารย์มาที่นี่เพื่อประชาสัมพันธ์เรื่องโครงการแลกเปลี่ยนระหว่างมหาลัย และการขยายโครงการแลกเปลี่ยนระยะสั้น ดีใจที่ถึงแม้มาต่างประเทศ แต่ก็มีอาจารย์มาพบเจอนักศึกษา ช่างดีอะไรเช่นนี้

จบจากเรื่องของอาทิตย์ก่อน เมื่อวานไปเที่ยวเกาะเอ๊ะมาด้วย ชือจริงๆคือ 江の島 เรื่องหน้าประทับใจก็คือได้นั่งรถพร้องมีคนขับรถไปเที่ยวด้วย เพราะมีพี่มรรคขับรถพาไปเที่ยวนั้นเอง ไปเที่ยวชมวิวทะเล ไหว้พระหลวงพ่อโต ที่นั้น มีเรื่องน่าตื่นเต้นอีกอย่างคือระหว่างที่เดินกินไอศครีมอยู่บนเกาะนั้น ดันมีนกเหยี่ยวมาฉกไอติมไปจากมือเลยทีเดียว งานนี้ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ แต่เสียขวัญชมัดเลย อยู่ดีๆมีนกตัวยักษ์มาเอาไอติมในมือเราไป คงเห็นเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่โง่มากเลยนะเนี่ย น่าจะทุบมันไปสักครั้งหนึ่ง น่าโมโหจริงๆ การได้นั่งรถเล่นในโตเกียวทำให้รู้ว่า เดินทางทางรถไฟมันสะดวกจริงๆ เพราะไม่ต้องเสียค่าจอดรถที่แพงกว่าน้ำมันเสียอีก

อีกสองวันจะวาเลนไทน์แล้ว วาเลนไทน์เมื่อปีที่แล้ว เราไปดูบริษัทไทยออยล์ที่จะไปฝึกงาน แต่วาเลนไทน์ปีนี้ได้ฉลองอยู่ญี่ปุ่น ที่นี้เขามีประเพณีที่สาวๆต้องทำช๊อกโกแล๊ตแจกหนุ่มๆ ท่าทางโครงการทำช๊อกโกแล๊ตจะเป็นหมันซักแล้วเพราะเพื่อนที่ร่วมทำ ไม่ค่อยว่างกันเลย น่าเศร้าใจ เย็นนี้มีงานปาร์ตี้วันเกิดโบว์ ผ้าพันคอที่แอบถักให้ก็เสร็จเมื่อคืนนี้ ทันเวลาพอดี ดีใจจัง แต่มันน่าเกลียดอย่างบอกไม่ถูกเลย เย่จริง อดิภาหัดทำอะไรที่มันดูดีซักมั้งนะ

มาญี่ปุ่นครั้งนี้ ได้ประสบการณ์มากมาย ทั้งการเรียน การใช้ชีวิต ดีใจจังที่ได้มาแลกเปลี่ยน ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่หนึ่งปีแล้วตอนนี้ก็ล่วงเลยมาครึ่งทางเสียแล้ว การได้เรียน ทำงาน ทำวิจัยที่ไม่มีคนมาค่อยสั่งเรานัก เราต้องเลือกที่จะเป็นเองตลอด ก็ทำให้เราได้คิดอะไรมากมาย ต่อไปต้องตั้งใจแล้วนะ ปีใหม่ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว ความตั้งใจของชีวิตในปีนี้จะต้องทำให้ได้

Places I've been

2008-10-27T13:25:00.014+07:00

Since I have not posted anything lately. This post is about where I have been so far in Japan

Tea ceremony 11/10/08

Harajuku 12/10/08

Sweeeet crap

Factory Tour 1 14/10/08

Experiencing earthquake at 7 richter

Me and Adeline from Indonesia

Home stay with Japanese Family 18-19/10/08

TIFF (Tokyo International Film Festival) 22/10/08

The movie I watched is ASSEMBLY( chinese movie ).

It's really strange when there are 6 times film festival in Bangkok that I have never gone but here in Japan I went to Film Festival !!!

Tickets

Tokyo tower at night

Kissing the most wanted guy in Japan

Campus Festival 26/10/08

That's the most I like. Got loads of free stuff from stamp rally in this festival. There were also loads of cool things in Japanese university comparing with suck things in my uni. lol

Life here

2008-10-17T19:33:00.004+07:00

Now, I have been in Japan for 1 month. Question!

Is it just a short time?

I will say NO after witnessing the terrible train accident at the train station I have to get on everyday, experiencing a short earthquake, roaming the club here.

How is Pa's life here?

It's fucking expensive for everything except cosmetic. Life here is much safer than my hometown.I wonder if I still can cross the street or taking a bus in Thailand again. There are a lot of signs here and I feel that they will really get people here so stressful. I woke up in the morning and was packed in the express train.

Lab&Work

I will try to travel and enjoy my life as much as I can. Seem I almost forget my task (study). As my old post says, I feel that everyone in my Lab (Ohtagushi Lab) is so nice. They talk and try so much to explain everything to me in details even it's hard for them to speak such a long long conversation whereas my English ability has be malled bit by bit lol. The worst thing is that I didn't bring dictionary with me.I really need that.... Lucky! there's one girl in my lab who I can accompany with.This university got only 10% of girls.Sounds nice for girls here? I could say that not at all because all boys here are dull and nerd.Anyway, I love them my lab members!!! I feel too in love with them after they brought me for eating together,eating Thai food at Bangkok Kitchen,Karaoke. U C HOW NICE THEY ARE!
This lab got so many mystery I got to find out!

My project is Protein seperation. I know just a little of that! reading all boring papers and still don't know about that much. The master student who teaches me about the methode will leave this lab in the next few months. So hurry up Adipa!

Homestay with japanese host family is up ahead tomorrow!

หอพัก

2008-10-06T14:12:00.006+07:00

ห้องพัก

ส่วนที่นอน ที่มี partition แยกไว้เป็นสองห้อง
ส่วนครัว

วันนี้เอารูปหอตัวเองมาโชว์ซักหน่อยว่า สะดวกสะบายขนาดไหน ก็แหม หออะไรมีครบทุกอย่างที่ต้องการ ตั้งแต่ห้องน้ำในตัว ตู้เย็น ไมโครเวฟ เครื่องซักผ้า โต๊ะทำงาน ตู้เสื้อผ้า และห้องครัว กับโต๊ะกินข้าว มีโซฟาด้วยอีกสองตัว มีเครื่องดูดฝุ่น แต่น่าเสียดายไม่มี ทีวี ซึ่งเป็นปัจจัยในการดำรงชีวิตอย่างหนึ่ง หอที่อยู่เป็นหอรวมมีทั้งชายและหญิงแต่แยกชั้นกัน คือผู้ชายอยู่ชั้นล่าง ผู้หญิงอยู่ชั้นสอง ชื่อหอพักคือ umegaoka โดยมากแล้ว เป็นนักศึกษาต่างชาติมาอยู่กัน โดยเฉพาะคนจีนที่อยู่เป็นแก๊งค์เลยทีเดียว หอพักนี้อยู่ห่างจาก มหาลัยตรง ookayama ไกลอยู่ คือต้องเดินมาขึ้นรถไฟผ่านเนินเขาขึ้นลง มาถึงสถานีใช้เวลาเกือบ 20 นาที ก่อนขึ้นรถไฟแบบไม่ด่วนใช้เวลา 45 นาที หากเอาเร็วก็ขึ้นรถด่วนเบียดไป ใช้เวลา ไม่ถึง 30 นาที

เลี้ยงแลบ

2008-09-23T09:12:00.007+07:00

เมื่อวาน เพิ่งได้เข้ามหาลัยวันแรก มีความสุขจังเลย เพื่อนๆในแลบ ดูแล้วเป็นเด็กเรียนกันมากมาย ทำแล๊ปกันตลอด 24 ชั่วโมงเลยทีเดียว ในแลบมีทั้งนักศึกษาปริญญาโทและเอก ที่พูดภาษาอังกฤษกันได้ดีเกือบทุกคน อาจารย์ ก็ใจดีแต่ที่แย่คือสไตล์การเรียนที่นี่เข้มข้นเกินไป หนักไปไม่รู้จะเรียนอะไรหนักหนา แต่ละคนที่อยู่ในแลบล้วนแต่แข็งขันกัน หลังจาก orientation และเข้าแลบไปพบผู้คนในแลบ อาจารย์และเพื่อนๆในแลบพาไปเลี้ยง อาหารญี่ปุ่น ที่แพงซักด้วย แต่นั้นแหละอาจารย์ออกค่ากิน เป็นมื้อแรกที่ได้กินอาหารญี่ปุ่นจริงๆ ทั้ง ปลาดิบ ขนมญี่ปุ่น อะไรไม่รู้ ทั้งแลบกินแต่เบียร์ แม้แต่คนหน้าเด็กเรียน ก็กิน มีแต่เรากินน้ำเปล่า แปลกอยู่คนเดียว อยากกินแต่ว่า เกรงใจ ยังไม่อยากออกลาย เดี๋ยวค่อยออก

ดีใจจังเลย จะเรียนละ แต่เรียนหนักวะ Seminar 3ครั้งต่อเทอม

Away to Japan

2008-09-19T19:13:00.004+07:00

วันนี้เป็นวันที่สองแล้วที่อดิภา ได้มาอยู่ประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ฮู้ลากับเพื่อนๆและครอบครัวและที่ลืมไม่ได้คืออาจารย์ก้อยที่มาส่งขึ้นเครื่องบินไปญีปุ่นรู้สึกดีใจมาก จนบอกไม่ถูกที่เพื่อนๆมาส่งกัน

แต่ก็ไม่รู้สีกตื่นเต้นเลย แม้แต่นิดเดียว ขึ้นเครื่องพร้อมเพื่อนคนไทย อีกสามชีวิต คือ หมวกกับโบ เรานั่งตำแหน่งตรงกลาง คุยกันเสียงดังหนวกหูไม่หยุดตลอดทาง บางทีงงว่าทำไมไม่ตื่นเต้นเลย มันเกิดอะไรขึ้น จนเมื่อเครื่องบินลงจอดเนี่ยแหละ แล้วต้องรู้ว่าต้องไปเจอ Tutor แล้วนะแล้วจะทำไงดี เนี่ยแหละที่มันตื่นเต้นจนแบบไม่อยากลงจากเครื่อบินเลย ทำไงดีหว่า

พอลงจากเครื่องก็ตื่นเต้นมากที่ต้องมาพบผู้คนละ ทำไงดีอะ ลงมาพอเอากระเป๋ากันจากสายพานตัวเราก็ต้องแยกจากเพื่อนๆออกจากที่ Declear ออกมาก่อนเพื่อพบ Tutor ที่หล่อซักด้วย อิอิเป็นนักศึกษาปริญญาโทในแล๊ปเดียวกัน แถมใจดี แต่เสียอย่างเดียว ตัวสูงเท่าภาเลย พอออกมาเจอกันก็รู้สึกโล่งใจ ต่อมาต้องใช้บริการฝากกระเป๋าก็ประมาณ 600 บาท แต่ก็ดีที่ไม่ต้องหอบของน้ำหนัก 25 กิโลไปเดินขึ้นเขา นั่งรถไฟ เพื่อมาที่หอพักใช้เวลาสามชั่วโมง ต้องต่อรถไฟสองครั้ง เป็นอะไรที่โหดจริงๆ คิดไม่ออกว่าถ้าไม่มีติวเตอร์เราจะรอดชีวิตได้ไง มื้อแรกที่ญี่ปุ่นคือ ร้านเบอร์เกอร์ นั้นแหละถูกดี 168 บาท โอเคอยู่ เนื่องจากอดิภาสอบสามวันติดก่อนเดินทาง เท่าที่จำความได้ นอนน้อยมากถึงน้อยที่สุดเลย คือสรุปว่าคืนก่อนบินนอนสามชัวโมงกว่า แบ่งการนอนเป็นสองยก คืนที่บินนอนได้สามชั่วโมงในเครื่องบินหรือน้อยกว่า พอลงเครื่องตอนเช้า ภาก็เดินทางในรถไฟ แต่หลับไม่ลงเลย สามชั่วโมงที่หลับไม่ลง แต่คนญี่ปุ่นนอนยังไงก็ไม่รู้ รถไฟเงียบโครต หลับร้อยละ 70 แต่มีความสามารถในการตื่นให้ตรงสถานี ติวเตอร์พามาส่งที่หอพัก ซึ่งเป็นหอที่ดีมากมาย มีทุกอย่าง ห้องน้ำ ห้องครัวในตัว เน็ตก็มีให้เล่น มีระเบียง แล้วก็ฉากกั้นห้องนอนแบ่งสองห้อง เรียกว่าสุดยอดเลยทีเดียว ราคาก็ถูกเวอร์ ตอนแรกนึกว่าเพื่อนจะไปเที่ยวแล้วไปค้างรุ่นพี่ป.โทคนไทย แต่ไปๆมาๆ เพื่อนก็มาเข้าหอซักงั้นเลย ภาเลยได้ออกไป Shibuya เป็นสถานที่เหมือนกับสยามบ้านเราแต่สาวที่นั้นสวย เซ็กซี่ น่ารักและแต่งตัวแฟชั่นกว่า 200% ส่วนผู้ชายก็แต่งตัวมากกว่าด้วย แต่หน้าตาพอๆกับผู้ชายสยามบ้านเรา เดินกับเพื่อนๆจนออกร้องเท้าคู่ใหม่ 600 บาทที่แบบคุณภาพเท่า 199 บาทเรา และ แป้งshiราคา 600บาทซื้อเมืองไทยเป็นพันกว่า นั้นแหละวันแรกช๊อปละ
มื้อเย็น พี่โจ้ สาววิศวะคอมโตโกได พาไปเลี้ยงสปาเก็ตตี้ในห้างเลยทีเดียว พี่โจ้ใจดี เรียนก็เก่ง แต่โครตเกรงใจพี่เขาเลย ไปลั่นลาทั้งวัน เน็ตก็เล่นไม่ได้เพราะ Hub เสียกว่าจะรู้ก็วันนี้เลยต้องสลับกันเล่นกับเพื่อนไปก่อน เมื่อคืนนอนหลับสะบายไม่แปลกที่เลย หลับไปสิบสองชั่วโมง จนเพื่อนปลุกตอนประมาณ สิบเอ็ดโมงจะครึ่ง ให้ลงไปกรอกเอกสารได้แล้ว ไม่งั้นอดิภาได้หลับ16-18ชั่วโมงแน่ ก็นอนน้อยมากพักนี้

วันนี้ตื่นสาย ไม่ได้ทำอะไรมาก ซื้อแต่ของเข้าหอพัก ไข่ กะทะ หม้อ จาน ชาม และอื่นๆ เยอะมากมายจนจะเป็นลม หอบของขึ้นเขาลงเนินมากมาย จนไหล่เริ่มปวดละ สองวันติด ฝนก็ตกเอาตกเอา หอบของถือร่ม เยอะมากมาย วันนี้เพิ่งได้โทรกลับบ้าน เพิ่งรู้ว่าที่หอพักมีโทรข้ามประเทศได้ สองนาที 60บาท คุยยังไม่จบเลยก็ตัดละจะยอดอีก 100 เยนก็ไม่ไหว หมดตัว
สรุป ใช้เงินไปแล้ว 5500 บาทเยอะมากทำไงดีหว่า เศร้า แต่เอาเหอะหนักไปกับการซื้อของเข้าหอ และค่าเดินทาง ฝากกระเป๋าอีก แต่ตอนนี้อะไรดีๆ เครื่องสำอางถูกๆไม่ซื้อละ ขอเอาชีวิตให้รอดไปก่อน ค่าครองชีพมันสูงเกินไป วันนี้ออกมาม่า กับไข่ กะทะ น้ำมัน เริ่มรู้ละจะเอาไงกับชีวิต ต่อไปประหยัดหน่อยนะเทอ

งานเยอะมากมาย

2008-09-06T19:01:00.000+07:00

ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงแค่ 11 วันก่อนบินไปเจแปน เวลาที่เหลือหมดไปกับการเตรียมงานและอ่านหนังสือสอบ ทั้งที่เวลาใกล้เข้ามาแล้วแต่ดูเหมือนว่า มันไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไรเลยอ้า ตื่นเต้นน้อยกว่าตอนได้รับจดหมายอีก อาจเพราะเราเองก็คิดว่าต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้วรึเปล่านะ งานที่ต้องทำ บวกกับต้องอ่านหนังสือสอบอีกสามวิชา ทำให้ไม่สามารถยิ้มอย่างร่าเริงนัก คิดถึงทุกคน เพื่อนๆ แต่ปีเดียวมันก็แป๊ปเดียวเท่านั้นเอง อีกปีก็จะกลับมาละ ที่เหลือคือตั้งใจเรียนและทำให้ดีที่สุด

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ก็ไปเลี้ยงส่งกับคุณน้าๆที่ Plaza Athenee ถนน วิทยุ กินไวน์ซักมึนตึบเลยทีเดียว

อีกไม่นานแล้วนะเนี่ย รู้สึกแปลกๆ ไม่อยากจากไป

Artist : Mariah Carey
Album : E=MC2

Bye Bye

This is for my peoples who just lost somebody
Your best friend, your baby, your man, or your lady
Put your hand way up high
We will never say bye (no, no, no)
Mamas, daddies, sisters, brothers, friends and cousins
This is for my peoples who lost their grandmothers
Lift your head to the sky ‘cause we will never say bye

As a child there were them times
I didn’t get it but you kept me in line
I didn’t know why you didn’t show up sometimes
On sunday mornings and I missed you
But when we talked too
All them grown full things
Separation brings
You never let me know it
You never let it show because
You loved me and obviously
There’s so much more left to say
If you were with me today face to face

I never knew I could hurt like this

And everyday life goes on like

“I wish I could talk to you for awhile”

“I wish I could find a way try not to cry”

As time goes by

And soon as you reach a better place
Still I’ll give the whole world to see your face
And I’m bragging right next to you
It feels like you gone too soon
The hardest thing to do is say bye bye

(Bye Bye 3x)
Bye bye

And you never got the chance to see how good I’ve done

And you never got to see me back at number one

I wish that you were here to celebrate together

I wish that we could spend the holidays together

I remember when you used to tuck me in at night
With the Teddy Bear you gave to me that I held so tight
I thought you were so strong
That you can make it through whatever
It’s so hard to accept the fact you’re gone forever

[Repeat *]

(bye bye bye bye bye bye 3x)
Bye bye

นายกสมัคร

2008-09-06T17:51:00.011+07:00

นานๆ จะพูดเรื่องการเมืองที
ถึงแม้เวลาส่วนมากจะเรียนเป็นหลักจนแถบไม่มีกิจกรรมใดๆ นี่เป็นสิ่งที่เสียดายที่สุดในชีวิตนักศึกษาที่จะหมดไป ถึงแม้จะเคยเข้าร่วมมาบ้างกับกิจกรรมในมหาลัยบางครั้งและองค์กร NGOแต่มันก็น้อยมาก ส่วนมากได้แค่นั่งดูอยู่เงียบๆ ไม่ค่อยมีส่วนรวมทางการเมือง อย่างไรก็ตามแม้จะเอาแต่เรียนเพื่อใบกระดาษใบหนึ่งกับเกรดที่ทำให้ดูดีเพื่องานและอนาคตแล้วก็เที่ยวตามประสาวัยรุ่น แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อมีการสูญเสีย และเริ่มรู้สึกว่างานนี้รุนแรงแน่

ตอนนี้ประเทศไทย เริ่มจะฝืดขึ้นมาทุกที่ ไม่เคยมีวันไหนเลยที่ประเทศชาติจะแตกแยกได้ขนาดเท่ากับยุคนี้ เมื่อสองปีที่แล้ว ประเทศไทยต้องเจอกับมรสุม ระบบทักสินกินเมือง ที่เข้าครอบงำจิตใจประชาชนทุกชนชั้นตั้งแต่รากหญ้าไปจนถึงปัญญาชน นักธุรกิจ แต่ใครจะไปรู้ว่าเบื้องหลัง ผู้ชายหน้าเหลี่ยมคนนี้เต็มไปด้วยความมักใหญ่ใฝ่สูง ละโมบโลภมากในแบบไม่มีใครเกิน ผู้ชายที่ประสบความสำเร็จในชีวิตทั้งด้านการเรียน (อันดับหนึ่งในโรงเรียนเตรียมทหาร) ครอบครัวได้แต่งงานกับลูกสาวจากผู้บังคับบัญชากรมตำรวจ รวมถึงการงานเมื่อประกอบธุรกิจที่ตอนนั้นยังไม่มีใครริเริ่มคือเครือข่ายโทรศัพท์นั้นเอง จนรวยไม่รู้เท่าไร แต่นั้นก็ไม่พอหรอก เพราะหลังจากลงเล่นการเมืองจนเสร็จสิ้นกระบวนการคอร์รัปชั่นเชิงนโยบายแต่ก็ยังดีทำความดีแล้วไม่ลืมโปรโมต ยอมรับว่าหุ้นขึ้นจนครอบครัวตอนนั้นวันๆไม่ต้องทำอะไรก็ได้ แค่นั่งเล่นหุ้นออนไลน์หน้าคอมกับเงินหมุนไม่เกินสี่หมื่นไปแต่ละวันก็มีเงินเป็นพันไปนั่งกินข้าวทั้งครอบครัวกันละ เมื่อมีคนยอจนหลงในอำนาจ ชื่อเสียง ตอนนี้เขาอยากได้บารมี อยากได้ความศรัทธา และแน่นอน เงินซื้อได้กับภาพลักษณ์พระเจ้าที่สร้างในเวลาไม่เกิน 10 ปี แต่มันอยู่ได้ไม่นานหรอก การบิดเบือนสร้างภาพ และการทำลายศรัทธาของคนไทย เป็นเรื่องที่แม้เด็กสามขวบก็อ่านออก สุดท้ายก็ต้องจบลง เพราะความดีที่เขาทำ ไม่เป็นผลดีต่อเศรษฐกิจระยะยาว

เมื่อทหารต้องเข้ามามีส่วนรวมจากกระแสกดดัน เราก็สามารถกำจัด ระบบทักสิน ออกจากประเทศไทยได้ แต่ความกลัวที่จะต้องสูญเสียเงินทองที่ทำเอาไว้จากการปั่นหุ้น และการคอร์รัปชั่นนั้นมากกว่าเงินที่ตัวเองลงแรงหามาได้หลายเท่านัก บวกกับการกลัวถูกเล่นงานตามกฎหมาย ทำให้ต้องส่งตัวแทนคนใหม่ นายสมัคร สุนทรเวช อดีตนักศึกษามหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ผู้เคยสร้างวีรกรรม พูดอะไรออกไปก็ได้ ขอให้กูรอดก็พอ ใครตายก็ช่างเหอะ เพื่อ Mission ที่สำคัญคือ แก้ไขรัฐธรรมนูญ เพราะจะได้รอดเสียที

ยกตัวอย่างวีรกรรมนายก

9 กรกฎาคม 2519

นายสมัคร สุนทรเวช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พูดผ่านสถานีวิทยุยานเกราะถึงรองอธิการบดีว่า

สมัยที่ผมเรียนอยู่ไม่เห็นนางคนนี้เรียนอยู่ด้วย นางนงเยาว์โผล่ออกมาจากไหน ถึงจะมาแสดงตัวว่ารักธรรมศาสตร์มากกว่าผม ใครที่ว่าผมอกตัญญูก็เข้าเนื้อตัวเอง

กรณี 6 ตุลาคม โดยเจ้าพนักงานของรัฐและมวลชนจัดตั้งกลุ่มขวาจัดที่ติดอาวุธได้เข้าล้อมปราบกลุ่มนักศึกษาและประชาชนที่กำลังชุมนุมประท้วงการกลับเข้าประเทศไทยของอดีตผู้นำรัฐบาลทหารเผด็จการ มีการกล่าวหาว่ากลุ่มนักศึกษาและประชาชนผู้ชุมนุมประท้วงกระทำการอันเป็นการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เป็นเหตุให้มีการทำร้ายและสังหารผู้ชุมนุมประท้วง ตามข่าวทางการว่ามีผู้ตาย 46 คน และมีผู้ถูกจับกุม 3,084 คน

ซึ่งแน่นอนมากกว่านั้นอยู่แล้ว แต่ไม่มีใครรู้ How many were killed?
แต่มิสเตอร์สมัครตอบแทนประชาชนทั้งประเทศเมื่อให้สัมภาษณ์ผ่านสำนักงานข่าวซีเอ็นเอ็น กรณีเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ว่า

เหตุการณ์ครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิตแค่คนเดียว

คำพูดดังกล่าวขัดแย้งโดยสิ้นเชิงกับข้อเท็จจริง

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แม้แต่ อดีตนักศึกษา ในครม.เดียวกัน ยังขอให้ขอโทษต่อคำพูดนี้

อีกเรื่องคือการตอบคำถามสื่อต่างประเทศแบบไม่มีวิสัยทัศน์ คือสำเนียงตลกไม่เป็นไรนะ เพราะคนไทยก็พูดไม่ชัดหรอก แต่การตอบคำถามที่วกวน ซ้ำๆ แล้วคำตอบที่โง่เนี่ย มันแย่จริงๆ พูดในเมืองไทยไม่เท่าไร ดันไปโชว์เมืองนอกเขาอีก

ผู้ชายคนนี้ ดุจริง ใครตายก็ช่าง ขอรอดไว้ก่อน นี้คือนิสัยที่เป็นมานาน แก้ยาก งานนี้มีการเสียเลือดเนื้อกันแล้วทั้งที่สนามหลวง และกรณีนักศึกษารามคำแหงถูกยิงระหว่างเดินไปประท้วง
ทั้งรัฐวิสาหกิจ นิสิตนักศึกษา ประชาชน ก็คงต้องระวังมากขึ้น

วันนี้ธรรมศาสตร์ ประท้วงที่มัฆวาน 17.00-19.00
ก็หวังว่า ต่อไปจะไม่มีคนไทยต้องตายเพราะเรื่องนี้แล้ว

2 สัปดาห์ที่เหลือ

2008-08-29T14:00:00.005+07:00

ตอนนี้ภามีอะไรค้างคาอยู่มากมาย
-สอบอีกสองตัวคือ PDC และ Plant Design
-Project proposal+presentation
-Lab Presentation

ทำไงดีละ ของที่ต้องเตรียมไปญี่ปุ่นดูเหมือนยังจัดไม่ครบเลย กระเป๋าก็ยังไม่ได้จัด แม้จะมีวีซ่า ตั๊วแล้วก็ตาม ภาษาญี่ปุ่นก็ไม่ได้ ทำไงดีละทีนี้ เวลาเหลือน้อยเต็มที บวกกับมีอาการไม่อยากจากเมืองไทยไปยังไงก็ไม่รู้ คิดถึงครอบครัว เพื่อนๆ หนุ่มๆ ที่อยู่ที่นี่ มันเป็นช่วงเวลาแปลกดี ทั้งที่สิ่งนี้เราก็คาดหวังมานานแล้ว

วันนี้วันเกิดเราละ อายุ 22 ขวบเต็ม หนึ่งปีที่ผ่านมา โตขึ้นมากหากเทียบกับปีอื่นๆ ก็ขอบคุณครอบครัวและเพื่อนๆ

ตอนนี้ เวลาที่เหลือที่นี่ น้อยลงละ แต่ 1 ปี มันก็ไวจะตายไป เวลาอีกปีก็ใช้ไปกับเพื่อนๆนี่แหละ
YSEP- Tokyo Institute of Technology -東京工業大学

My 20s

2008-08-27T15:24:00.002+07:00

อีกสองวันเราจะ อายุ 22 แล้วไง
ดูเหมือนเวลามันผ่านไปเร็วเกินไป
ผ่านไปแล้ว แล้วก็ผ่านไปเลยอีกด้วย
กลัวจังว่าช่วงอายุเลขสองเนี่ย มันจะผ่านไปเร็วเกินไป
ที่ผ่านมา มันเร็วเกินไปนะเนี่ย
เหมือนกำลังบ่นว่าทำไมเรา 20 แล้ว
แต่วันนี้จะมาบ่นว่า ทำไมเรา 22 แล้วอะ
ชีวิตเราทำอะไรมาบ้างเนี่ย
เวลาผ่านโครตเร็วเลย
จะทำอะไรต้องรีบๆทำซักแล้ว

ถ่ายรูปกับพี่และน้องๆ

2008-08-18T23:36:00.002+07:00

คือวันนี้มีสัมนา แต่ก็ขอใช้สิทธิในการโดด โดดวิชานี้เป็นครั้งแรก ซึ่งความจริงไม่เข้าแล้วก็ได้นะเนี่ย เพราะไม่เคยขาดเลย จากการนับอืม ไม่รู้จะตื่นมาเรียนอีกทำไม แต่ก็ไม่ลืมมาถ่ายรูปกับพี่บิ๊ก น้องปุ๋ย น้องเต้ย ถ่ายตั้งแต่หอในเล่นๆ ไปจนถึงตรงตึกโดม ตอนนี้สายรหัสเราเริ่มห่างไกลกันละ ที่รวบรวมได้ แล้วปีหน้ามาเลี้ยงสายกันอีก แต่พี่ฝนนะสิ หายไปเลย

พี่ฝน ไปทำงานที่ญี่ปุ่น
พี่โจ้ ไปศึกษาต่อที่ UK
พี่บิ๊ก จบละ ไม่ยอมทำงาน
ภา ไม่ยอมจบ จะรอน้องปุ๋ย
น้องปุ้ย จะยอมจบพร้อมพี่รหัสมะ หรือนานกว่า
น้องเต้ย น้องชายปีหนึ่งหน้าใส

สยามกะมายเฟรน

2008-08-17T00:46:00.003+07:00

โห้ วันนี้ขาเมื่อยมากเลยทีเดียว กินๆ ถ่ายรูปที่แบบนานทุกขั้นตอน ตั้งแต่รอห้องว่าง รอเลือกรูป แล้วก็ได้รูปในที่สุดค่าตอน สองทุ่มนะ แต่วันนี้ดีใจที่สุดตอนที่ได้เจอเพื่อนๆครบกลุ่มอีกครั้ง คือต้องขอโทดด้วยที่อดิภาหายไปเลยเป็นปี และกำลังจะหายอีก และอาจหายอีกด้วยในอนาคตคือพวกแกเป็นเพื่อนที่อยากอยู่ด้วยที่สุดละ มีไรก็ร้องไห้กะพวกแกแหละ ชะดา เราต้องขอโทดที่เอาเรื่องบ้าๆมาให้แกฟัง แต่มีฟามสุขก็ไม่โทรไปหาไง ขอบคุนต่ายเรื่องลึกคนคนนั้น แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็เพื่อนกัน

-คะแนนมิดเทอมไม่ดีเลย
-โปรเจ็คยังมีเหลือให้ทำเน้อ อดิภา
-จะสอบแล้วนะ ตั้งใจหน่อย อ่านๆเข้าไปนะ PDC
-ข้าวของตระเตรียมยังไม่ครบ
-ทำตัวชิลเกิ๊น

Lots of things

2008-08-13T20:44:00.003+07:00

คิดถึงไทยออยล์

Brickbar

2008-08-10T22:22:00.007+07:00

Friday night ที่ผ่านมาไป Brickbar ณ ข้าวสาร ไม่เคยมาที่นี่เลย แต่ก็สนุกมากเลยทีเดียว ผับอะไรคนแน่นมากมาย แน่นจริงๆเลย คือไม่มีที่ให้เต้น จะเต้นต้องเบียด แต่บรรยากาศใช้ได้เลยเป็น Brick จริงๆ ดังที่เห็นในภาพ เพลงก็แนวมาก แนวจริงๆ สรุปคือชอบมากเลย ที่สำคัญงานนี้มี ภา ตั๊ก บุ๋ม เพื่อนกันสิบปี เนื่องในโอกาสวันเกิดตั๊ก วันที่ 1 สิงหาและวันเกิดเราเอง 29 สิงหา สนุกสะใจจริงๆ รักพวกแกจังเลย ว่าแต่ทำไมบุ๋มดูเซ็กซี่ีขึ้น

9 years

2008-08-08T14:04:00.002+07:00

ตอนนี้คุณชาย Almond อายุครบเก้าขวบละ แก่มากแล้ว เล่นกับมันแรงๆไม่ได้เหมือนแต่ก่อน พาไปวิ่งก็หอบหรือไม่ก็อ้วก น่าสงสารจังเลย อีกไม่นานต้องจากมันไปตั้งหนึ่งปี ไม่รู้มันจะคิดถึงและจำกันได้รึเปล่า

080808

2008-08-08T13:50:00.003+07:00

วันนี้เป็นวันทรงพลังจริงๆ และวันนี้ก็มีพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกด้วย น่าเสียดายไม่ได้ดู แต่ต้องมาดูภายหลังแน่นอน ไม่ยอมพลาด ก็เห็นว่าทุ่มทุนสร้างมหาศาลอยู่สำหรับ Beijing 2008

แต่คืนนี้ขอตัวไปเซิ๊งก่อนละ

ทำงาน

2008-08-05T20:41:00.006+07:00

ตอนนี้ดีใจหน่อยมีแรมเพิ่มมาอีก 2 กิ๊กรวมเป็น 3 กิ๊ก คือใช้ Vistaแล้วแรม 1 กิ๊กเนี่ยมันปางตายจริงๆ วันนี้ทำโปรเจ็คทั้งวันเลย ไปเรียนไม่ทันแต่อย่างน้อยก็ทำงานจบไปหนึ่งขอบเขตคือผลกระทบของน้ำ ต่อไปก็ผลกระทบของน้ำมันพืช ไม่รู้ทำเสร็จแล้วต้องทำGas Chromatograph (GC) ต่อรึเปล่า ถ้าทำต่อคงวุ่นพอตัวเลย แต่ก็ยากรู้ผลเหมือนกัน รายงาน propersal ยังไม่ได้ทำเลย แต่อาจารย์ก้อยใจดีมาก ยังไงก็ผ่าน ตอนนี้ทำงานในตู้ดูดควันละ ถ้าไม่งั้นเป็นมะเร็งตายก่อนโปรเจ็คเสร็จแน่ นั่งดมไอน้ำมันจนมีวันหนึ่งมึนหัวไปเลย แม้จะใช้พัดลมเป่าออกหน้าต่าง แต่ทำในตู้ดูดควันมันก็ลำบากๆอยู่ แต่ยังไงมันก็ดีกว่าแหละ ตอนนี้ข้อต่อแก๊สก็รั่วเลยเอาเทปพันตบตาไปก่อน ใครทำรั่วก็ไม่รู้ แถมเราใจร้อนทำ thermo coupleหักอีกวันนี้ ทำไงดีวะเนี่ย ต้องเบิกเงินอาจารย์อีก เหยียบๆไว้ก่อนดีกว่า

ดีใจงานเสร็จไปบ้างละ แปลกดีจากถุงพลาสติกทำไปทำมาก็ได้น้ำมัน ดังที่เห็น

Student visa (Japan)

2008-08-04T21:28:00.002+07:00

วันนี้แปลกดีอาจารย์ธนิท ให้ออกจากห้องสัมมนาก่อน แค่บอกว่าหนูจะไปทำวีซ่าคะจะขอออกเร็วหน่อยได้ไหมคะ แล้วเขาก็บอกว่าออกไปเลยไม่เป็นไร ก็ออกมาเลยไง สร้างความตื่นเต้นกันไปทั่วห้อง

แผนกกงศุลญี่ปุ่นอยู่ตรงสวนลุมไนท์นั้นเอง นึกตั้งนานสถานทูตญี่ปุ่นอยู่ส่วนไหนของกรุงเทพ
ออกจากMRT สถานีลุมพีนี ออกตรงประตูสามแล้วก็เดินเลี้ยวขวา นั้นแหละถึงละ ไม่ไกลมากนักมีร้านบริการถ่ายรูป 4 ใบ 150 บาท 5 นาทีได้ละ วันนี้ไปใช้บริการมาด้วย แผนกกงศุลเปิดรับบัตรคิว 13.30 น.

เอกสารที่ต้องเตรียมสำหรับทำวีซ่านักศึกษานั้นง่ายดาย แค่เพียง
1. COE (Certificate of eligibility) พร้อมสำเนา
2. Passport อายุเกิน 6 เดือน ถ้ามีเล่มเก่าก็เอาไปด้วย
3. รูป 2 นิ้ว กว่าๆ ชัดๆ ไม่ใช่ 2นิ้วธรรมดา จำนวน 1 รูป (ที่นั้นมีบริการกาว)
4. สำเนาทะเบียนบ้าน
5. ใบคำร้องขอวีซ่า ไปเอาที่นั้นได้ หรือโหลดทางเน็ตไว้ก่อนก็ดี กรอกด้วอักษรตัวใหญ่ทั้งหมด

จบละแค่เนี่ยแหละ อีกสองวันไปรับวีซ่า

ทำวีซ่าด้วยความมึน ถ้าไม่มีโบและหมวก (เพื่อนที่จะไปญี่ปุ่นด้วยกัน) เราคงมึนอะ บ้านนอกเข้ากรุงตลอด จากนั้นก็ไปชิลๆกินกันที่จามจุรีสแควร์ คือเพิ่งเคยมาบรรยากาศดีมาก มีแต่เด็กจุฬา จากนั้นก็ไปเอาแรมที่พันทิพย์ เดินPlatinumต่อจนได้กระเป๋าใหม่ เมื่อยมาก โน้ตบุ้คมันก็หนักจังวุ้ย ไม่น่าออกหนักแบบนี้เลย เซ็ง

งานไม่ทำเลย

2008-08-03T21:04:00.002+07:00

พักนี้งานการไม่ค่อยทำเลย แต่เมื่อวานเองก็จัดการไปหลายเรื่องทั้ง ถ่ายรูปและปิดบัญชีให้หมดเพราะรู้สึกจะมีมากเกิน เข้าเมืองไปปิดบัญชีอีก ที่สำคัญคือไปดูหนังมา Batman กับคุงเวิลดิ์ แปลกดีนะไม่เจอกันในรอบสองเดือนแล้วมาเจอเนี่ย ยังไงก็ต้องเจอกันอีกละวันที่ 18 แต่หนังค่อนข้างDramaไปนิดถึงมากที่สุด คุยกันทีแทบหลับ แถมยังต้องใช้สมองคิดตามตลอด มึนงงดี คือชอบหนังไม่ต้องคิดมากกว่า หนังก็แบบค่อนข้างเป็นการเดินแฟชั่นสูทผู้ชายตลอดเวลา และโฆษณาขายรถด้วย อันนี้ไม่รู้ใช่รึป่าวแต่รู้สึกได้

เมื่อวานสนุกมากเลย เข้าเมืองกับเขามั้งอยู่บ้านนอกตลอด และวันนี้ที่ไม่มีอะไรทำ นอกจากนั่งตัดถุงพลาสติกและนั่งดูละครทั้งวัน เบื่อจริงๆกับนิสัยขี้เกียจแต่ก็ดีแล้ว เพราะกลับบ้านห้าทุ่มมาสองวันติดเลย ขอเฝ้าบ้านซักวัน

รับน้องที่ขาดหาย

2008-08-02T00:03:00.003+07:00

ปีนี้ไม่ได้ไปรับน้องภาคเลย น่าเสียดายที่พลาดโอกาสนี้ แต่น้องๆภาคเรามันเยอะทุกปี ดูเหมือนมันจะไม่ค่อยสนุกหากจะไปเมากับคนเป็นหลักสองร้อยกว่าๆแบบนั้น ปานนี้เพื่อนๆคงเมากันอยู่

วันนี้นั่งทำโปรเจ็คเหมือนเดิม แต่ตอนเย็นก็ไปดู Mummy 3 กับพี่แบงค์ พี่โก้ย และพี่เอก เล่นเอากลับบ้านห้าทุ่มเลย เพราะฝนตกไม่มีแท๊กซี่ หนังเรื่องนี้สนุกดี แอกชั่นมันเหมือนเดิมบวกกับดาราหน้าเก่าๆที่เล่นมาตั้งแต่ mummy 1 และ 2 ทำให้ดูแล้วเหมือนมันต่อเนื่องจริง ที่ประทับใจก็คงเพราะตอนนี้ดูเหมือนมีหนังทำเรื่องราวเกี่ยวกับตะวันออกมากขึ้น ดูแสดงความยิ่งใหญ่ในอารยธรรมที่มีมานาน สองพันปีกว่า นานจริงๆตอนนั้นมันนานก่อนพระเยซูเกิด ก่อนสมัยโรมันอีก ไม่น่าเชื่อดี

Polymer Energy

2008-07-31T11:22:00.006+07:00

ช่วงนี้ทำโปรเจ็คหนักพอตัวอยู่ งานที่ทำก็คือการศึกษาผลกระทบต่อเศษอาหารที่มีผลต่อการเปลี่ยนขยะพลาสติกเป็นน้ำมัน ซึ่งตอนนี้กำลังศึกษาว่าน้ำจะมีผลกระทบขนาดไหน รับน้องปีนี้คงไม่ได้ไปแน่เลย ก็งานที่ต้องทดลองยังเหลืออยู่มากนัก เอาละทำงานต่อไปนะ อดิภา ไหนๆละ งานต้องเสร็จทันแน่นอน

ว่าแต่รู้ไหมว่า Polymer Energy คืออะไร

มันก็คือการเอาขยะพลาสติกซึ่งความจริงก็ผลิตมาจากน้ำมันเนี่ยแหละมาทำให้มันคืนสภาพกลับไปเป็นน้ำมันเหมือนเดิมโดยวิธีการตัดด้วยความร้อนก็ประมาณ 450 องศาเซลเซียสแต่การตัดนี้ต้องไม่มีอากาศนะเพราะอากาศมีออกซิเจน เพราะมันจะกลายเป็นการเผาแทน ซึ่งวิธีนี้เรียกว่า Pyrolysis บวกกับสารเร่งปฎิกิริยาหรือไม่เติมก็ได้แต่จะได้น้ำมันน้อยลง

ฟังดูดี แต่การทดลองที่ร้อนละต้องทำหลายรอบเพื่อเอาเฉลี่ยนี่สิ
แถมห้องที่ทำก็ทึบๆอีก ทำงานกับเครื่องเล็กแต่ร้อนแบบข้างล่างเนี่ย

Project บานหัวละ

2008-07-29T23:37:00.002+07:00

วันนี้นั่งทำProject ตั้งแต่เที่ยงจนถึงเย็นเลย เห้อๆ เหนื่อยอยู่พอตัว ร้อนจริงๆเลยห้องแล๊ปที่ต้องทำงานแอร์ก็เปิดไม่ได้ก็เป็นห้อง combustionนี่ วันศุกร์นี้ วิศวกรรมเคมี ธรรมศาสตร์มีรับน้อง เดินทางวันศุกร์ กลับวันอาทิตย์ และแล้วก็ได้เมาอีกรอบกับเพื่อนๆ รู้สึกแย่ที่ต้องจากเพื่อนไปเร็วกว่าใครๆ แต่ยังไงก็เพื่อนกันตลอดไปนิ

ทำไงดีหว่า คะแนนมิดเทอมชักจะไม่ดีละ แต่ไม่เป็นไร ต่อไปก่อน อ้อแล้วงานProjectจะทำทันไหมเนี่ย จะบินแล้ว ฮืบๆ

และแล้ว ก็เป็น YSEP Student

2008-07-24T00:19:00.007+07:00

ไม่น่าเชื่อเลยว่า การเตรียมตัวที่ผ่านมาคือมันผ่านมาหนึ่งปีแล้วนะ

ตั้งแต่การคุยกับอาจารย์พงศธร เกี่ยวกับเรื่องโครงการ YSEP หรือ young scientist exchange program ที่จะไปทำโปรเจ็คที่มหาวิทยาลัย TIT ประเทศญี่ปุ่นซึ่งหลังจากที่ปรึกษากันมานมนาน คิดดูแล้วก้อแน่นอน อยากไปเลยทันที แต่ปัญหาก็มีอยู่มากมาย เมื่อระเบียบข้อบังคับของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เนี่ย ไม่ค่อยเหมือนใคร สเป๊กสูงได้อีกคือเกรดเฉลี่ยมากกว่า 3.00 และtoefl IBT ต้องมากกว่า 80 เอาสิแค่ไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนใช้เกณฑ์เดียวกับเรียนต่อเลยวุ้ย

ความกังวลก้อบังเกิด เริ่มเปลี่ยนระบบชีวิตตัวเองใหม่ ตั้งใจเรียนมหาศาล และลงวิชาช่วยตลอดแม้แต่ซัมเมอร์ก็ไม่เว้นเพื่อให้เกรดของเราเกินสามให้ได้และ โชคก็เข้าข้างเรา วันที่สมัครเกรดของเราอยู่ที่ 3.07 เหมือนแบบมันผ่านเส้นสีแดงแบบหวุดหวิด ต่อมาอีกยกคือปัญหา Toefl เนี่ยแหละ แต่เอาไงก็เอากัน อุตส่านั่งรถตู้ไปเรียนคอร์สที่จุฬาอยู่ตั้ง 3 เดือนกว่าๆ ไปเรียนมาแล้วก็เสียตังค์อีกตั้งแพงไปสอบ Toefl โชคดีนะที่รอบเดียวผ่านไม่งั้นกรี๊ดสลบแน่เลย

ผ่านๆ หมดแล้วส่งเอกสารทุกสิ่งอย่างที่เขาต้องการทั้งหมด 7 ชุดเพราะมีกรรมการ 7 คนใส่ห่อเอกสารใบโต ซึ่งกว่าจะผ่านได้ก็โดนอาจารย์แก้นับครั้งไม่ถ้วน ส่งเอกสารผ่านคณะโดยความช่วยเหลือของอาจารย์พงศธรทำให้ได้ลายเซ็นอธิการคณะวิศวกรรมศาสตร์ ต้องขอบคุณอาจารย์มากๆเลยนะเนี่ย เมื่อเดินเรื่องผ่านคณะแล้วก็ต้องมารอเรียกสัมภาษณ์ ตื่นแต่เช้านั่งรถตู้ไปท่าพระจันทร์ถึงแต่เช้าประมาณแปดโมง แต่เข้าสัมภาษณ์ก็ช่วงบ่ายแหละ หลังจากโดนด่า กัด จิก ในห้องสัมภาษณ์ที่ดูเหมือนเป็นห้องเชือดมากกว่า อาจารย์นั่งเป็นแถว มีเด็กคนเดียวนั่งเบลอ เพราะหิวข้าวมาก ก็ผ่านมาได้ จากนั้นโดนเรียกมากรอกใบสมัคร เตรียมเอกสารใบตรวจร่างกาย Passport มากมายหลายสิ่ง ส่งไปเลยไปเจแปน หลังจากนั้น ก็ตั้งหน้าตั้งตารอ

ระหว่างนั้น Prof.Hiroseมาเมืองไทยและจัดเลี้ยงนักศึกษาเก่า YSEP ในเมืองไทย ก็อาจารย์เขามาธรรมศาสตร์รังสิตมาคุยกับอาจารย์วิเทศที่คณะที่ตอนสัมภาษณ์โครตดุเลย แต่ตอนนี้คุยกับเราดีมากมาย แถมตอนแนะนำบอกว่านี่คือตัวแทนมหาลัยของธรรมศาสตร์คะ แต่แบบตอนสัมภาษณ์เนี่ย ยังบอกเลยนี่คุณเหมือนไม่เตรียมอะไรมาเลยนะ และโอกาสดีอาจารย์ก้อยใจดีมากระซิบว่าอยากไปไหมงานเลี้ยงศิษย์เก่า YSEP อาจารย์เลยถามให้ว่าให้ candidateไปได้ป่าว Prof.ก็เกรงใจบอกว่าไปได้ เราก็ไปสิ ไปกินฟรี และได้เจอรุ่นพี่มากมาย ทั้งจุฬา ธรรมศาสตร์ เป็นอาจารย์บ้าง มีหน้าที่การงานดีๆทั้งนั้นเลย อาจารย์Hirose ก็ใจดีแถมภาษาอังกฤษก็ดีอีก ก่อนกลับจับมือกันแล้วบอกว่า see you in Japan ก็มีความหวังว่าเราได้ไปแน่นอน

ไปฝึกงานไทยออยล์คะ ฝึกสองเดือนแต่กับเพื่อนๆแล้วมันเหมือนสองปีเลย กินใจมากมาย เมากันตลอด ทำงานกันด้วยความมึน ไปเที่ยวมาหลายแหล่ง หลายสถาน อาจเพราะเป็นเด็กโครงการได้ค่าแรงวันละสามร้อยและค่าหอกับค่าน้ำค่าไฟก็ฟรี เที่ยวแล้วยังเหลือเงินอีก งานหนักและมีหลายอย่างต้องทำ บางครั้งอยู่บริษัทถึงทุ่ม สองทุ่มก็มี อีกอย่างคือเที่ยวหนัก จนวันท้ายๆสมองคิดอะไรไม่ออกเลยมึนไปเลย ได้เพื่อนดีมากมายที่เราคงลืมไม่ลง เจเพื่อนคู่งานโปรเจ็คเรา ต้นกับแชมป์จากเกษตร ลิฟกับปูจากลาดกระบัง เบญกับหลีจากบางมด และคิวมาแชลบางมดอีกคน ฝึกงานไปรอผลไป จนกระทั้งมีอีเมล์มาตอนต้นเดือน 5 ว่าเราได้รับคัดเลือกแล้วนะ กำลังจะสมัครทุนต่อไป

รออีกคะ รออีกจนการฝึกงานจบสิ้น คิดถึงจริงๆ One piece,สะพานปลา มันดูเหมือนไม่มีอารมณ์นั้นอีกแล้ว ไว้นัดเที่ยวอีกคงไม่พลาดแล้วละ อยากเจอเพื่อนๆ

ประมาณเดือน6กลางๆก้อมีอีเมล์ กำหนดการบินมา พร้อมการเตรียมตัว ทางมหาวิทยาลัยก็มีเรียกไปปฐมนิเทศที่ท่าพระจันทร์ แปลกดีนักศึกษาเยอะอยู่ ทั้งๆที่ตอนสัมภาษณืมีเด็กบางคนร้องไห้ออกจากห้องด้วยซ้ำเพราะคนก็มาสมัครเยอะโดยเฉพาะสายศิลป์หลังจากนั้นอีกเดือน นั้นก็คือตอนนี้ ได้รับเอกสารทำVisaละ และเราก็ได้ทุน Jassoแล้วด้วยนั้นหมายความว่า ภามีเงินใช้เดือนละ 80,000 เยนตอนอยู่ญี่ปุ่น บวกค่าเดินทางอีก 150,000เยนตอนเดินทางไปถึงแต่ให้ครั้งเดียว ที่เหลือคือทำ visa จองตั๊ว จัดกระเป๋า บินๆ ไปเลย

แต่ความกังวลก็บังเกิดอีก ไปเที่ยวนี้เราเองต้องตั้งใจ มีpaper ทำทุกสัปดาห์มี presentationประจำแล๊ป ยังไงก็ต้องควบคุมตัวเองเพราะตอนนี้ชิลมาก อ่านหนังสือเรียนยังไม่อยากอ่าน อยากเล่น นอน ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น จะไปญี่ปุ่นอย่างเดียว

ไม่รู้ว่าหนึ่งปีในญี่ปุ่นของเราจะเป็นยังไงนะเนี่ย.....รอดูต่อไป

Fucking messy

2008-04-18T23:54:00.002+07:00

Now I am working for Thaioil comany as a trainee.At the first time,I knew that I would be one of this intership based project.I felt really happy to participate.

Now I realized that it isn't what I thought.My job has details and it's a messy job for a junior student to balance water system for a plant plus five minor plants inside this big company.

One thing that made me mad was that my pair woker is a serious person who takes all work so serious

I got to get it done in time following by plans

HELP! I'm dying

Ecodesign Award

2008-03-28T14:03:00.004+07:00

หลังจากที่ได้ผ่านรอบประกวดมาจนถึง รอบสุดท้ายแต่มันก็เกิดอาการท้อแท้ขึ้นมาซะงั้น ตั้งแต่ใบสมัครจนถึงงานรอบที่ผ่านมา เราทั้งนั้นที่เป็นคนทำคนเดียว เพราะอีบินแท้ๆ จะทำงานทีไรมันก็ไม่สบายทุกครั้งไป ถ้าคราวหน้าไม่ช่วยงานเนี่ยสงสัยจะต้องถีบมันให้กระเด็นไปเลย รอบสุดท้ายต้องทำModel แล้วก็รายงานอีก โทรไปเจ้แกก็บอกว่ายุ่งๆ ขอนัดอาทิตย์ถัดไป แอบเซ็งจริงๆ

แนวคิดหรือการคำนวณLCAก็กูทั้งนั้นแหละที่ทำ ไม่รู้จะแข่งประเภททีมทำไม ในเมื่อมีคนทำแค่คนเดียวเท่านั้น งานอะจะส่งวันที่ 8 เมษานี้แล้วแต่ก็ชิวกันจริงๆ สุดท้ายกูเนี่ยแหละต้องมานั่งทำ เซ็งๆ

ภาพวันpresent poster-->

The end of my teacher role

2008-02-24T22:54:00.003+07:00

Today,I performed my last teaching.I quitted my job as a tutor for school pupils that I have worked for 7 months.I am tired and got so many things to handle after all this time. It was well paid just I can't do that no more.
I told them I wanted to take a break for my exams and internship,actually I want to go for good. I will them after though. This is necessary for person who has no ideal to manage herself.

Waiting for the approval from Japan after get the application done at interaffair office of my home university. It really makes me frustrated.

Finally,I will be in Japan in the next 7 months
Start the countdown!

Still Japan in my dream

2008-02-23T20:24:00.003+07:00

มีใครเคยมีชีวิตที่วุ่นวายบ้างไหม
ทำไมก็ไม่รู้นะ แต่คิดว่าตัวเองเนี่ยโครตจะวุ่นวายเลย
ต้องทำโน่นทำนี่ วุ่นไปหมด
เดี่ยวก็สอบอีกแล้ว
พรุ่งนี้ สอนหนังสือ 2 ชั่วโมง 13.00-15.00แต่ช่วงเช้าต้องอ่านหนังสือสอบเพราะวันจันทร์มีสอบ lab
วันจันทร์ ต้องไปหาอาม่าเพื่อเอาใบรับรองสถานะการเงินที่สามย่าน ก่อนกลับมาสอบที่รังสิต
วันอังคาร-วันพุธ ก็เรียนตามปกติ ตั้งแต่เช้าจดเย็น และวันพุธมีPresent งาน Ecodesign
วันพฤหัส ก็มีQuiz ตอนเช้าเก็บคะแนน แง้ๆๆ แต่ตอนกลางคืน จะไปกินเหล้า
วันศุกร์ วันสุดท้ายของสัปดาห์แต่กำหนดส่ง Term-paper,waste treatment
วันเสาร์กะอาทิตย์ ก็กลับบ้าน ไปเลือก ส.ว.

แล้วก็จะสอบอีกแล้ววววววว
กูละเบื่อ

จะไปญี่ปุ่นให้ได้

2008-02-16T22:26:00.002+07:00

หลังจากการวางแผนมา1ปีเต็ม ทีนี้เราก็จะพบกับความฝันที่เป็นจริงซักทีความฝันที่จะไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่นและเรียนที่Tokyo institute of technology จากการสอบสัมภาษณ์เมื่อวานที่ท่าพระจันทร์ สิ่งที่ตอนนี้ต้องทำก็คือ เตรียมเอกสารใบสมัครและเอกสารเกี่ยวกับวีซ่า

วันแห่งความรักที่ผ่าน ดูเหมือนมันจะไม่เป็นวันสำคัญอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อไม่มีใครอยู่เคียงข้างเรา น่าแปลกที่เราเองกลับรู้สึกมั่นใจและปลดปล่อย ถึงแม้ช่วงเวลาดีๆเหล่านั้นคงไม่มีอีกแล้ว แต่มันก็ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น 14 กุมภา ที่ผ่านมามันหนักหนาจริงๆ ไม่ใช่เรื่องความรักหรอกแต่เป็นเพราะอุบัติเหตุที่เจอตอนเช้า เนื่องจากวันนั้นต้องไป Site visit ที่บริษัทไทยออลย์ ชลบุรี จึงจะนั้งรถแท๊กซี่ไปเจออาจารย์และคุณเจ เพื่อนที่จะไปฝึกงานด้วยกัน แต่ไปไม่ถึง ไม่รู้ซวยไรหนักหนาแท๊กซี่ที่นั่งมาไปชนตูดรถคนอื่น ชนเรียงกัน 4 คัน เราเป็นคันสุดท้ายพอดี ผลที่ได้เลยคางแตก เข่าช้ำบวมอีกด้วย ทั้งๆที่ชนกับเบาะแท้ๆ และอยู่ในท่าเตรียมพร้อมชนแล้วด้วย แต่แขนที่ยึดเบาะไว้มันก็เอาไม่อยู่

แต่พี่ส้มที่บริษัทก็ดูแลดีมาก พาไปซื้อคอนเทคเลนซ์เนื่องจากแว่นเสีย และทำแผลให้ งานที่ได้ในการฝึกงานค่อนข้างใหญ่เลยทีเดียวคือเรื่อง Water balance and condensate recovery นั้นก็คือทำแผนภูมิการใช้น้ำทั้งโรงกลั่นที่ใหญ่โตมากมาย อธิบายอย่างไรคงไม่เข้าใจจนกว่าจะเห็นกะตา ในเวลา 2 เดือน แต่พี่เลี้ยงเราก็ดี พี่หน่อยกะพี่เค ท่าทางจะใจดี แต่ดูจริงจังมากมาย

ไปก่อนละ ทำงานต่อวันจันทร์มีการนำเสนอแล๊ป และพรุ่งนี้ก็ต้องสอนหนังสือ 5 ชัวโมง

Factories

2007-09-10T16:03:00.003+07:00

Indrustial tripsเป็นหนึ่งในวิชาบังคับที่ต้องเรียนแต่รู้สึกจะสนุกสนานมากมาย ทิปของเดือนสิงหาที่ผ่านมาก็ไปโรงแยกก๊าซของ ปปท.ที่จังหวัดระยองน่าเสียดายที่เขาไม่ให้เราดูอะไรมากนัก
นอกจากให้ดูแค่ภายนอกโรงงานเท่านั้นแต่ให้ถ่ายรูป
โดยทั่วไปก็หมดเวลาไปกับการชมสวนสมุนไพรหกสิบไร่ของปปท.
ไม่น่าเชื่อเลยว่าตอนนี้เรากำลังจะมีโรงแยกก๊าซแหล่งที่หกที่กำลังถูกออกแบบ เมืองไทยนับว่าโชคดีมากที่มีก๊าซธรรมชาติไว้เป็นเชื่อเพลิง
และอีกโรงงานคืออะยินาโมโต๊ะที่ให้เข้าไปดูภายในแต่ไม่ให้ถ่ายรูป
โรงงานหลังเนี่ยถือว่าสะอาดมากเลย
แถมได้ของฟรีมาอีก ทั้งยำยำ เบอร์ดี้ รสดี ไม่น่าเชื่อว่าอะยินาโมโต๊ะจะผลิตสินค้าหลากหลาย

seperation towers and me
เพื่อนๆบนรถชมพืชสมุนไพร

สิงหาที่ผ่านมา

2007-09-10T15:48:00.000+07:00

เนื่องจากว่า เน็ตในบ้านของเรามันขัดข้องไปหลายวันอันเนื่องจาก router มันใช้ไม่ได้ก็เลยมาอัพวันเดียวกันแต่หลายเรื่องในช่วงเดือนสิงหาคม อย่างแรกเลยก็คือ การรับน้องของภาคที่สนุกสนานและเมาเละอย่างที่สุด อีกทั้งการทำหน้าที่ครั้งแรกของpart time jobในการเป็นติวเตอร์ ได้ทำมาแล้วก็รู้สึกว่าสนุกดี เป็นงานที่ไม่เหนื่อยมาก สอนคั้งแรกเลยคือภาษาอังกฤษให้กับน้องม.3ตัวต่อตัว และงานต่อไปที่กำลังมาถึงคือ สอนเคมีคอร์สเอ็นท์ ไม่แน่ใจจริงๆว่าจะผ่านไปด้วยดีรึเปล่า

29 สิงหาคม วันเกิดของเราเองรู้สึกอบอุ่นอย่างที่สุด ได้ของขวัญมากมาย ทั้งเพื่อนๆที่เป่าเค้กที่มหาลัยรวมทั้งครอบครัวที่แสนอบอุ่น
รวมแล้วปีนี้ได้เค้กตั้งสามก้อน ซึ้งใจจริงๆเลย

เต่าหางจระเข้

2007-08-29T19:46:00.000+07:00

คือที่ฟิวเจอร์ รังสิต เข้าจัดงานประมงมีปลาราคาเหยียบแสน และซุ้มขายปลามากมาย นอกจากนี้ยังมีเต่าประหลาดๆอีกสามตัว ก็เลยเอารูปมาให้ชมกัน อิอิ

Dusit zoo

2007-08-16T11:35:00.000+07:00

Splendid pics from Dusit Zoo
I visited zoo last week and found some interesting pic there

It was sleeping for all the time,since the time I entered till I went out

Doe and white stag

Fighting

I'm not sure whether it's fat or pregnant

What!?

Watching

Sleeping tigers

Turtles is chewing

Doggie

2007-06-07T22:15:00.000+07:00

นี้คือน้องหมาหน้าทางเข้าหมู่บ้านเรา เมืองเอก เห็นแล้วน่ารักดีเลยถ่ายมาให้ดู น้องหมากำลังนอนขดอยู่เพราะฝนตก

อัลมอนด์สุดเลิฟเลิฟ นอนขดขี้เกียจอยู่ในบ้าน

Come back

2007-06-02T20:53:00.000+07:00

ว้า..... ไม่ได้อัพมาครึ่งปีแลวคืนนี้ไงนึกอยากมาอัพได้
เปิดเทอมแล้ว ตอนนี้ก็อยู่ปีสาม รู้สึกใจหายจัง อีกสองปีจะจบแว้ว ทำใจไม่ได้เลยจริงๆ
ไปสอบ TU-GET มาวันนี้รู้ได้เลยว่าข้อสอบมันโหดมากถึงโหดมากที่สุด ไม่รู้จะโหดไรหนักหนา ทำไปเดาไป ถ้าไม่เพราะทางคณะให้สอบ เราคงไม่ไปสอบ หลังสอบก็เกิดเรื่องที่ไม่ควรเกิดระหว่างนั่งกินข้าว เพราะมีคนทะเลาะกัน น่าเบื่อหมีความเจ้าอารมณ์จริงๆ
แต่อย่างน้อยวันนี้ ก็ได้ไปเจ้เล้งจนได้ ได้ยกชุด shiseido หมดไป 3800 บาท ซึ่งที่เคาท์เตอร์ขายชุดละ 5400บาท ก็เลยเสียตังค์ ซื้อช็อกโกแล็ตให้น้อง และซูกัสของเรา บวกกับได้ป๊อปคอนฟรีสำหรับไมโครเวฟอีก กล่อง ช่างมีความสุขไรเช่นนี้

ปีใหม่ปีนี้แย่จริงๆเลย

2006-12-31T20:56:00.000+07:00

นั้งดูข่าวแล้วสลดจัง ปีใหม่แท้ๆกำลังนั้งดูพลุสวยๆทางทีวีที่ ออสเตรเลียก็มาเจอระเบิดนรกในเมืองไทย มีทั้งคนเสียชีวิต บาดเจ็บ แขนขาขาด

อีพวกสารเลวพวกนี้เมื่อไรจะเป็นหมัน ตายๆไปซักที น่าเบื่อกะระเบิดรายวันที่เกิดขึ้นตั้งแต่ใต้จนกรุงเทพ

1 ปีครึ่งที่ผ่านพ้นไป

2006-11-08T21:53:00.000+07:00

รูปที่หมีพู ถ่ายให้เรา

เรียนๆมาก็ หนึ่งปีกะอีกครึ่งเทอม การเรียนของเราก็เรื่อยๆแม้จริงๆอยากให้เกรดตัวเองสูงก่านี้ ตั้งใจยังไงก็ยังไม่สมใจเลย อ่านหนังสือตั้งนานแต่พอทำข้อสอบก็ทำผิดประจำ เรานี่มันขี้ลืมจริงๆ อารมณ์เสีย แต่ก็ยังดีนะที่ทุกวันของการเรียนเรายังมีหมีพูมาเดินข้างๆทุกวันแม้จะทำให้เราเข้าเรียนช้ามา 3ครั้งแล้วนะ เอาแต่นั่งดูหนังกันอยู่ได้ และที่สำคัญยังมีหมีควาย เห้ย!หมีพูไปส่งที่บ้านทุกวันด้วย
รูปสามรูปนี้จะจำได้ไหม ข้างบนถ่ายที่หอป๋วยและข้างล่างถ่ายที่โรงอาหารscล่างสุดๆถ่ายใต้ บร.

แย่จัง

2006-11-01T21:47:00.001+07:00

วันนี้น้องนันเข้าโรงพยาบาลอีกแล้ว อ้วก ท้องเสีย แถมยังเป็นไข้ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นกับน้องเรา แย่จังที่ดูเหมือนเขามีความสุขอยู่ดีๆ แต่ก็เกิดอุบัตติเหตุหรือไม่สะบาย กว่าจะรู้ผลเจาะเลือดก็พรุ่งนี้เย็น ขออย่าให้น้องเราเป็นอะไรเลย

อีกเรื่องที่แย่ไม่แพ้กัน นั้นก็คือในช่วงเวลา 5 เดือนที่ผ่านมา นับตั้งแต่เราทะเลาะใหญ่กับเบส เราทะเลาะหรือโมโหกันทีไรเราก็บอกเลิกเขาทุกครั้งเลย นับครั้งทั้งหมดก็เกิน 10 ครั้งแล้ว ทำไมภาเป็นคนอย่างนี้ไปได้นะ รู้สึกเสียใจมากๆเลยโชคดีที่ทุกครั้งเบสจะง้อเราตลอด สามคืนที่ผ่านมาเราก็หาเรื่องหงุดหงิดบอกเลิกเขาอีก ทั้งที่อุตส่าห์มาหาเราถึงบางกะปิ

ขอโทษนะ

มานั่งออนทำไมดึกๆนะ

2006-10-25T02:34:00.000+07:00

วันนี้จะมีสอบตอนบ่าย ตีสามแล้วแต่เรายังไม่อยากคิดจะนอนเลยอะ นั่งคุยกับเพื่อนเก่าที่ดูเหมือนจะออกอาการอินเลิฟกันซักแล้ว น่าอิจฉาเขาจังเลย รู้จักกันมานานก็นับสิบปี เพิ่งมาออกอาการเลิฟๆกัน แต่ก่อนก็ทำเป็นปากแข็ง

อ่านหนังสือก็ไม่ได้อ่าน ไม่รู้ชีวิตจะเป็นไงบ้าง

ต่อไปนี้ ภา อดิภา เรามาปรับปรุงชีวิตตัวเองดีกว่า เลิกทำตัวแบบนี้ได้แล้ว โตขึ้นมาซักทีสิ ชีวิตมันก็เป็นของเรานิหน่า

จักรวาลที่เปลี่ยนไป

2006-08-25T19:38:00.000+07:00

แปลกดีนะ อยู่ๆจักรวาลเราก็ขาด ดาวเคราะห์ดวงที่เก้าเพราะมันกลายเป็นดาวแคระแทน แถมยังมีดาวเเคระโผล่มาอีกหนึ่ง

ไม่รู้จะเขียนอะไร

2006-07-14T17:58:00.000+07:00

เปิดเทอมใหม่แล้ว ความจริงเทอมนี้มันก็เปิดมานานแล้วแหละ เปิดมานานจนแม่งจะมิดเทอมอีกแล้ว และนรกก็กำลังเข้ามาเคลือบคลาน เรียนภาคเคมีที่โครตโหด ไหนจะแล็ปเอย รายงายการทดลองที่ต้องส่งทุกอาทิตย์ โหดซู๊ดๆ ชีวิตนี้มันแสนเศร้า เรียนก็หนักเพราะมีวิชาสังคม 2 ตัวที่มันบังคับเรียน เป็นวิศวกรยังต้องเรียนวิชาบ้าๆแบบนี้อีก ท่องซักจนหัวบวมเหตุจากเมื่อคืนอ่านมาหนัก วันนี้เพิ่งจะสอบเก็บคะแนนไป 15 คะแนน คิดว่าน่าจะโอเคจากการเตรียมตัวมาอย่างดี 1 คืนก่อนสอบ การเรียนที่แสนยาก ชีวิตรักที่ต้องมาสะดุด

ไว้ทุกข์แล้วจะมาบ่นๆอีกนะ

gotta move on

2006-06-08T12:13:00.001+07:00

วันนี้เพิ่งมาเห็นโพสข้างล่างนี้
เราจำช่วงเวลาที่แสนดีเหล่านั้นได้แม่นยำแน่นอน
และไม่รู้ว่าเราจะลบมันออกไปได้มากแค่ไหน
แต่เราตัดสินใจ ที่จะขอพักตัวเองไปรักษาหัวใจเราดีกว่า
เราอาจเป็นผู้หญิงใจดำ ใจแข็ง
แต่ที่เราเป็นแบบนี้ เพราะเวลาที่ผ่านมาเรารู้แล้วว่า

เรามีค่าแค่ไหนกันแน่
ต่อไปนี้ เราจะเข้มแข็ง
เป็นห่วงเบสเสมอนะ

ภา

ก้านกล้วย(แต่จะลงรูปรักจัง)

2006-05-27T20:50:00.000+07:00

วันนี้เราไปดูก้านกล้วยมา สืบเนื่องมาจากว่าพ่อเราไปได้ตั๊วหนังฟรีมา 2 ใบ เราก็เลยถูกลากให้พาน้องญาออกไปดูหนัง ดันไปเจอแท๊กซี่กวนชั้นอีก อยากตืบจริงๆ ดูรอบแล้วเราจะไปดูหนังรอบบ่าย 3 แต่พอไปถึงปุ๊ป เป็นอันว่าแห้ว เพราะทั้งโรงมีที่ว่างแค่ 1 ที่ ก็เลยต้องไปดูรอบ 4 โมงแทน นั่งเซ็งอยู๋ในร้านหนังสือ และร้านโดนัท

หนังน่ารักดี ช้างอะไรก็ไม่รู้สีสดจริงๆ ฟ้า เขียว เหลือง ชมพู ดูแล้วก็สนุกแถมน้ำตาแอบไหลอีก เป็นหนังฮิตดี เด็กคนแก่เต็มโรงหนังไปหมดเลย

อยากดูรักจัง

ตัววุ้นประหลาดจากกะละมัง

2006-05-14T19:34:00.000+07:00

วันนี้หลังจากได้รับรู้โพสจากพันทิพไอ้เรื่องตัววุ้น ก็เลยคิดลองของจริงเลย เขาว่ากันว่าไอ้ตัววุ้นมีลักษณะเป็นปล้องเกิดจากแผ่นลดไข้ ที่เอาไปแช่น้ำ บังเอิญจริงๆที่เราก็มีแผ่ลดไข้เด็กที่เอาไว้ใช้แปะสิวอักเสบ แหมเห็นแบบนี้เลยทำการทดลองซักเลย หลังจากเอาแผ่นลดไข้แกะจากห่อแล้วไปแช่น้ำซักพักประมาณ 15 นาที มันจะเริ่มม้วน แล้วดูภาพล่างต่อ

ภาพนี้ถ่ายเมื่อเวลาผ่านไป 1 ชั่วโมงครึ่ง แผ่นเจลลดไข้ตรงที่เป้นแผ่นผ้ากระดาษจะม้วนเป็นแกนกลางสีขาว แล้วเจลลดความร้อนด้านนอกจะพองเป็นปล้อง แต่เนื่องจากเจลเราเป็นสีฟ้า มันก็เลยกลายเป็นวุ้นสีฟ้าแทนที่จะเป็นสีขาวเหมือนหนังสือพิมพ์
ยิ่งแช่นานตัวยิ่งใหญ่ เอามาเติมตากะปากได้ภายหลัง

และแล้ว เราก้อได้ของเล่นใหม่อีกชิ้น

เหมียว

2006-05-12T19:12:00.000+07:00

Two days after we last met I can feel how much i miss him.The relation of us has been a bit odd,sometimes we had been so sweet all day but at the end of the day we could make a big misunderstanding.

Does it really work out is what I will not care anymore.All I know is that I am in great love.A year we have been together is a moment that will last.

Hope you are the one

จะมีบ้างไหม

2006-05-07T20:45:00.001+07:00

ทำไมนะ
บางครั้งเราถึงสับสน
บางครั้งเราก็คิดถึงอะไรบางอย่างที่มันขาดหายไป
อะไรบางอย่างที่เราทำหายไป
อะไรบางอย่างที่เรียกคืนมาไม่เหมือนเดิม
สรุปแล้ว เรากำลังคิดอะไรของเราอยู่ก็ไม่รู้
เรื่องวุ่นๆในหัวใจ
แต่คงไม่ขอคิดอะไรทั้งนั้น
ตอนนี้ขออ่านหนังสือก่อนดีก่า

　

เกาะเกร็ด

2006-05-04T07:59:00.000+07:00

ขอบโทดบล๊อกสุดรักของเราด้วยที่หายไปนาน
อยากรู้ไหมละว่าเราหายไปไหน คือที่หายไปทั้งอาทิตย์ ที่ผ่านมาก็คือได้ไปเป็นอาสาสมัครเข้าร่วมกิจกรรมกับเด็กๆ โดยเราฝึกเด็กให้จัดการแสดง ร้องเพลงในเวลา 3 วัน คือ 26-28 เมษายน เพื่อการแสดงจริงในวันที่ 29 เมษา
เริ่มตั้งแต่ลงเรือแบกเป้ใบโต ลงเรือดังที่เหงในภาพ อันมีรูปปีศาจไนล์ติด จะว่าไปคิดถึงเพื่อนใหม่คนนี้จัง เหมือนเด็กแก้มบวม แบกเป้บวมๆไปเข้าค่ายตั้งแต่วันที่ 25 เป็นอะไรที่หนุกหนานอย่างแรง พอวันรุ่งขึ้นน้องๆ ที่มาจากบ้านนนทภูมิ และจากต่างจังหวัดเริ่มมากัน ที่นี้ก็เหนื่อยขึ้นก่าเดิม เพราะเราต้องเล่นทำกิจกรรมกับน้อง แต่ถึงยังไงก็เป็นความสุขมากๆ

ที่เห็นในภาพนะคะ คือสวนเกร็ดพุทธ เกาะเกร็ด นนทบุรี
สวนมากๆ เหมือนสวรรค์บนดิน อันเป็นแหล่งรวมยุง และมดนานาชนิด ที่กัดเช้ากัดเย็น อากบอกว่าอยู่ที่นี่อากาศดี เย็นสบาย อาหารอร่อย มีทั้งใบไม้ ดอกไม้ทอด

คิดถึงน้องๆ เขาจังเลย มันก็สนุกดีอยู่แหละ เพราะตลอดเวลา เราเล่น คุยกัน แต่ก็ต้องนอนดึก แทบโดนยุงเล่นงาน ซักจน นอนไม่ได้ แอบหนีค่าย วันสุดท้ายมานอนบ้าน อิอิ
จุดไคลแม็กซ์ คือว่าคืนสุดท้ายที่เรานอนเกิดฝนตก ทำให้มีแมงเม่าบินเต็มไปหมด กระเป๋าเราดันเปิดไว้ ซวยที่แมงมันตายตกในกระเป๋าเรา มดก็เลยช่วยไปเก็บศพให้
วันนั้นเลยคิดเลยว่า คืนนี้กลับบ้านแน่กรู

วันที่ 29 เมษา สวนสันติชัยปราการ

ระยอง

2006-04-19T00:39:00.001+07:00

เมื่อวันสงกรานต์ เรามีโอกาศไปเที่ยวระยองกะ ครอบครัว ถึงแม้จะเป็นแค่สองคืน แต่ก็อเป็นสองคืนที่มีอารมณืผสมแบบว่าที่เรามาเนี่ย ถูกหรือผิดละเนี่ย
มีทั้งสนุกและน่าเบื่อที่ เบื่อเนี่ยอาจเป็นเพราะคนเยอะเกินไ แถมมีแต่เด็กๆ

Day 1
วันแรกที่ไป เกิดอาการมึนๆเพราะว่าเมื่อวานไปเที่ยวมาบวกกับกลางคืนเนี่ยร้องไห้ เพราะทะเลาะกะใครก้อไม่รู้ ตอนเช้าก้อไปนั่งกินอาหารทะเล แล้วก้อไปนั่งเล่นชายหาด จากนั้นก็ไปนอนขึ้นอืดจนเย็น ออกไปว่ายน้ำ ส่วนตอนดึกๆเนี่ยมีปาร์ตี้ เมากันไป แต่ที่ดีก็คือเราได้มีโอกาสนั่งคุยกะฝรั่งที่มาอยู่เมืองไทยสองคน เหมือนได้อะไรมาเยอะพอตัว

Day 2
วันต่อมาเนี่ยกิจกรรมเพียบ เริ่มต้นด้วยการไปเดินเล่นทะเลในยามเช้า ตอนสายเนี่ยเพื่อนพ่อชวนไปเล่นสาดน้ำกะลูกชายเขา แต่พ่อเรานิ ดันชวนไปวัด ก้อเลยต้องไปวัด แถมพาไปอุทยานน้ำตกเขาชะเมา แต่ไม่อยากบอกว่ามันเป็นความคิดที่ผิดมากๆ เพราะว่ามีทั้งคนแก่ เด็กอ่อน น้ำก็ไม่ค่อยจะมี เดินไปแค่สองชั้นก็ต้องเดินลงมาแล้ว เพราะทนร้อนกันไม่ไหว ส่วนตอนกลางคืนเนี่ยก็เมาเหมือนเดิม

Day 3
วันนี้จะกลับบ้าน ออกมาจากที่พัก 10 โมง ขับไปเที่ยวหาดแม่พิม ซื้อทุเรียนกินกันเป็นพัน ออกมามาบตาพุด กินอาหารทะเลกันมื้อโต แล้วจึงตีรถยาวกลับกรุงเทพ ถึงบ้านราวๆ 6 โมงเย็น เรายังมีอารมณ์ไปเจอน้าที่สยาม เพื่อมาค้างที่รังสิต

o(-﹏-)o ♥♡　じ☆ve ．·°∴ ☆．．·°♡ ..♧♧ ☜♥☞　☞　☜

บ้านที่เห็นด้านข้างก็คือบ้านที่เช่ามา ใหญ่พอตัวเพราะยัดเข้าไปอยู่สิบกว่าชีวิตทีเดียว

รถ เป็นสถานที่ที่ทรมานตูดที่สุดในการเดินทางระยะไกล

สวยไหมละที่มาบตาพุด น่าเสียดายที่กล้องไม่ละเอียดมากพอให้เห็นโรงกลั่นน้ำมันที่สร้างยื่นออกไปในทะเลตั้งยาว แต่หากสังเกตดีๆจะเห็นลางๆเป็นสีฟ้าๆอยู่ตรงขอบฟ้า และที่เห็นชัดๆก็คือจุดดำโผล่ขึ้นมาตรงขอบน้ำทะเล

7 years lost

2006-04-16T22:01:00.000+07:00

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า วันหนึ่งเราจะได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนสมัยประถม แล้วทำให้วันนี้ได้มารวมตัวกันอีกครั้ง ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเวลายาวนาน แต่ไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลาสมัยประถมที่ผะดุงศิษย์พิทยาจะทำให้เรามีมิตรภาพที่ยืนยาวขนาดนี้ อาจเป็นเพราะเราย้ายบ้านมาไกล ทำให้ไม่มีโอกาสมาพบหน้าเพื่อนเก่าๆอีกเลย จะมีแต่คุยโทรศัพท์กับเขียนจดหมายคุยกันเท่านั้น การที่ได้ไปหาอะไรนั่งกินกัน ไปคาราโอเกะ 2 ชั่วโมง นับเป็นเวลาที่เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปสมัยตอนเด็กๆ

ที่เห็นในภาพเรียงจาก ซ้ายไปขวาฟ้าคือคนที่เราสมัยตอนเด็กเนี่ยเรียนเบียดกันตลอด เหมือนคู่แข่งทางการศึกษายังไงยังงั้นเลย คนต่อไปก็คือปั๊ป โปเตโต้ เห้ย!ไม่ใช่ละ ฟลุคนั้นเอง อีกคนที่เสื้อดำก็คือมิค พิสุทธ ชมพู แล้วเสื้อขาวแนวสุดๆ อารมณ์ยังค้างจากการเล่นน้ำที่ข้าวสาร คือณัฐสิน สมัยก่อนเนี่ยนัทเป็นเดะใหม่ มีโรคประจำตัวคือหอบหีด เป็นหนักจนต้องมีออกซิเจนด้วย อันนี้เราพอจำได้ แต่ที่เห็นเนี่ยนะ คอนนี้นัทแข็งแรงแล้วยังกวนประสาทอีกต่างหาก ที่ขาดในภาพอีกคนคือฝ้าย น่าเสียดายที่เธอไปถ่ายรูปให้เรา โทดๆนะ

ขอบฟ้าที่เรานั่งมองคราวนั้นยังมีความหมาย

2006-04-09T01:02:00.000+07:00

This picture was taken last two months on this day 08/02/2006 (18.30)by Bless at Thammasat rangsit:When we are walking out the faculty building ,to take me home,I said I love the figure of the clouds then you took this picture for me.

นี่ก้อปิดเทอมมา1เดือนแล้วนะเนี่ย รู้ไหมว่าเราเจอกันแค่ 3 ครั้งเองนะ เป็นเพราะบ้านเบสปรับปรุงและเราก็ช่วยงานพ่อแม่กับสอบรามละมั้ง บางครั้งก้อรู้สึกอดเหงาไม่ได้เลย และบางครั้งเราสองคนก้อชอบไม่ลงรอยกัน เราอยากไปเขาหลัก แต่เราก้อรู้ว่าจริงๆแล้วเบสเองไม่อยากให้เราไป เพราะเหตุผลต่างๆที่กล่าวมา เราต้องขอโทษด้วยนะที่เราเนี่ยทำตัวขวางหูขวางตาตลอด แต่เราอากไปเป็นอาสาสมัครจริงๆ และเราอาจไม่ไปข้าวสารแล้วแหละเพราะว่า กิจกรรมยุ่งจนรัดตัว แต่ยังไงเราก็ไม่ลืมหาเวลามาเจอกัน

จนมาถึงเมื่อวาน ก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ไม่มีสิ่งใดที่เที่ยงแท้แน่นอนจริงๆ กระนั้น การได้ลองมองย้อนกลับช่วงเวลาดีๆที่เราเคยมีในอดีตนั้น มันก็เป็นความสุขไปอีกแบบนะ แต่ก็อย่ามัวไปยึดติดตัวเองกับความสุขในอดีตจนลืมปัจจุบันนะ ยังไงซะ ชีวิตก็คงต้องเดินไปข้างหน้าต่อไปอย่างเดียว อยากเปิดเทอมเร็วๆจัง

เพลง: แค่ได้คิดถึง ศิลปิน: ญารินดา

ตั้งแต่ครั้งที่เราจากกันแสนไกล

เหตุและผลมากมายไม่เคยสำคัญ

เท่ากับความรู้สึกที่ใจของฉันนั้นเก็บให้เธอ

แต่ละครั้งที่เราผ่านมาพบกัน

อาจบังเอิญได้ยินข่าวคราวของเธอ

นั่นคือความรู้สึกที่ดี..ที่ฉันคอยอยู่เสมอ

ขอบฟ้าที่เรานั่งมองคราวนั้นยังมีความหมาย

ต้นไม้..ลำธาร..ยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย

ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป

แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ

หยิบเอาภาพที่เรากอดคอด้วยกัน

ได้แต่ยิ้มกับมันด้วยความชื่นใจ

และก็ยังเสียดายกับการสูญเสียเธออยู่เรื่อยมา

ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง

และทุกครั้งก็ยังแอบมีน้ำตา

ยิ่งเวลารู้สึก ไม่มี ไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้

ขอบฟ้าที่เรานั่งมองคราวนั้นยังมีความหมาย

ต้นไม้..ลำธาร..ยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย

ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป

แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ

Legless

2006-04-02T22:02:00.000+07:00

วันนี้ไปเลือกตั้งมาจ๊ะ
งำ ๆ อ ยา ก รู้ ผ ล เลือก ตั้ง เ ร็ ว ๆ จั ง

ตอนเย็นก้อไปว่ายน้ำมาอีกย้าว กะหนานและอีบุ๋ม โหะๆ ขาไม่มีแรงเลย

Get fit...Girls....

2006-04-01T21:56:00.000+07:00

Wooh...I had two girls to swim with me on the sixth floor of condominium behind my home.Swimming is amazing,not only gets your body firm but also makes friends

Bum was a girl who sat next to me when I was on lower secondary.

Sanantip was a girl who I didn't talk to much but I know she always made fun.

I remember every moment we ever shared and I hope we will unite to be against suck guys.

วันนี้ไปว่ายน้ำมา เหนื่อยมั๊กๆ จนต้องกินข้าวผัดคะน้าไปจานเต็มๆแล้วมานั่งออน ไปว่ายน้ำอยู่คอนโดหลังบ้านกะหนานและบุ๋ม
รักพวกแกจิงๆเลย ต้องขอโทษด้วยที่เราว่ายน้ำ2ชั่วโมงทีไรตะคริวกินทุกทีแต่ก้อดีใจนะที่มีเพื่อนนั่งนวดๆให้ วันนี้ว่ายน้ำและเริ่มรู้สึกดีขึ้นเหอะ ฟิตขึ้นแล้วเรา

swimming

2006-04-01T15:11:00.000+07:00

พักนี้เราว่ายน้ำบ่อยจิงๆ วันนี้ก้อนัดไอ้บุ๋มกะหนานไปว่ายน้ำตอน 5 โมงแต่ไม่รู้เลยว่าจะได้ไปว่ายรึป่าวก้ออากาศมันมืดๆเหมือนฝนจะตกเลยอ้า สาธุอย่าตกเลย จะได้ไปว่ายน้ำให้สุขอารมณ์ที่คอนโดหลังบ้านเรา

พรุ่งนี้จะเป็นวันของgeneral election แล้ว งำๆ อย่าลืมเอาปากกาสีแดงไปกาช่องงดออกเสียงด้วยละ

และพรุ่งนี้ก้อจะเป็นวันเกิดเฮียคูน หนุ่มวิดวะจุฬา งุงิ Happy Birthday ไปก่อนเลยแล้วกัน แล้วก้อเจอกันวันอังคารที่เซ็นลาดพร้าวนะจะ

สุดท้ายอยากบอกว่าคิดถึงเบสนะ ไม่ได้เจอนานเลย ตั้งครึ่งเดือน แต่ยังไง เสาร์ที่จะถึงนี้เคลียรเวลาว่างๆไว้เจอกันด้วยนะ

มิซๆ

ว่างจิต

2006-03-27T19:45:00.000+07:00

วันนี้มีอะไรให้ surprise อยู่พอตัวสืบเนื่องมาจากเราได้รับโทรศัพท์จาก ฟ้า เพื่อนเก่าสมัยเรียนประถมมาด้วยกัน เลยได้โอกาสเม้าท์กันไป ฟ้าเรียนเภสัช มหิดล ด้วยคะแนนรวมตอนเอ็นท์ 521 โครตสูง จึงกำลังซิ่วอยู่ หวังว่าจะได้ซิ่วเป็นคุณหมอเร็วๆ ชั้นจะได้มีเพื่อนเป็นหมออีกคน คุยไปคุยมาเริ่มอยากไปเจอมัน แต่อยู่ไกลมั๊กๆ แถวดุสิต บางซื่อนู่นแนะ ที่ผ่านมาเคยแต่เขียนจดหมายคุยกันตอน ม. ต้น ไม่คิดว่าอยู่มหาลัยแล้วฟ้อจะโทรมา ความจริงเมื่อหกเดือนก่อนเราก้อพยายามโทรหาฟ้า แต่ไม่มีใครรับเพราะฟ้าย้ายบ้านนั้นเอง
ฟ้าเราให้ฟังว่าณัฐเจอภา พูดไปแล้วเจ็บใจ ณัฐสินเจอเราตอนสอบเตรียมฯ ดันไม่ทัก เชอะทำเป็นไม่ทัก ทำเป็นไม่ทัก สมสอบไม่ติดเลย ก๊ากๆ

อีกเรื่องที่กำลังคิดหนัก จะเอาไงดี แม่เราตั้งชื่อ อดิภา มาตั้งแต่เกิด แต่เนื่องจากมันมีตัวเลขมะเป็นมงคลนัก มีคนทักให้ไปเปลี่ยน ซึ่งความจริงรู้มานานแล้วด้วยว่าไม่ดี แต่ไม่อยากเปลี่ยน เอาไงดี เอาไงดี ถ้าจะเปลียนเราคงเปลี่ยนวันที่ 7 เมษานี้ เป็น นางสาวณัชชา จงสุขสันติกุล งุงิโครตเพราะมะละ เวลาเรียกชื่อเล่นเนี่ยไม่รู้ว่าควรเปลี่ยนเป็น ช่า ดีไหม โห๊ะๆๆ Miss Nutcha แต่จริงๆเราชอบอดิป้ามากก่านะ

อีกเรื่องคือตอนนี้ว่างโว้ย เพื่อนๆอยากไปhangoutไหน เรียนนู่ภาด้วยนะฮ้า รับไปเป็นเพื่อนเสมอ โดยเฉพาะ เย็นๆถึงดึกๆ
อ้อว่างจัดมากๆ จนคิดว่าเอาเวลาไปเรียน AUA ดีก่า เรียนสองสามคอร์สก้อน่าจะได้certแล้ว เด๋วจะไปเทส อิอิไม่แน่จะไปเรียนแถวAUA สาขาใหญ่ เรียนอังกิดได้ซักคอร์ส แล้วจะได้ อ่านซัมเมอร์ของราม งำๆ หิวๆ ไปละ

เหนื่อยจัง

2006-03-26T22:43:00.000+07:00

วันนี้เราตื่นแต่เช้า แต่ก็ยังสายอยู่ดีนั้นแหละเพราะแม่เราต้องปลุกขึ้นมา ตอน 7 โมง รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ไปโรงเจแถวหัวลำโพงเพื่อไหว้มาม่าแต่เช้า ก้อบอกมาม่าไปว่าตอนนี้นู่หุยอ้วนบวม เอ็นท์ติดแล้ว เรียนๆอยู่ด้วยความลำบาก หากวิญญาณมาม่ามีจริง กรุณาช่วยดลใจให้นู่หุยตั้งใจอ่านหนังสือมากๆ จะได้สอบได้เกรดดีๆกะเขามั้ง กลับมาตอนประมาณ 10 โมงถึงบ้านเกิดอาการง่วงอย่างแรงเพราะเมื่อคืนตอนตี 3 เลยหลับไปประมาณ 1 ชั่วโมงพอดีตรงเวลาที่เรานัดไว้กะเพื่อนๆ 11 โมงที่บิ๊กซีลาดพร้าว เราก้อเพิ่งออกจากบ้าน ไปถึงเนี่ยยังต้องนั่งรอ ชะดา กะ นกอีก ไม่อยากเชื่อว่ามาสายกว่าเราอีก

ก่าจะร่วมตัวไปกินบุฟเฟ่ต์สุกี้ได้ก้อเลยเวลานัดไปชั่วโมงก่าๆ กินกันอิ่มแล้ว ก้อไปเกะกันต่อที่โลตัสบางกะปิ อิอิ สนุกสะใจ ดังรูปข้างล่าง

นู่ภาและพลอย

และแล้วเราก็สอบเสร็จ

2006-03-25T21:42:00.000+07:00

งำๆ สอบเสร็จซักที พรุ่งนี้เราจะได้ไปเที่ยวกับเพื่อนอย่างสบายอารมณ์ ลั่นล้าลั่นล้า

อยากเปิดเทอมเร็วๆ

2006-03-25T00:38:00.000+07:00

พักนี้ไม่ได้อัพบล๊อกตัวเองเท่าไรเลย เพราะไม่รู้จะเริ่มอัพอะไรดี ตอนนี้อยู่บ้านถ้าไม่ช่วยงานพ่อก็ต้องนั่งอ่านหนังสือ พรุ่งนี้ก้อจะเป็นวันสอบวันสุดท้ายของภาคเรียนที่ 2/48 ของรามแล้ว จากนั้นเราก้อจะได้ไปแรดๆได้เต็มอัตรากับเพื่อนๆของเรา เมื่อสามวันที่แล้วไปเจอ บุ๋ม กับหนานโดยบังเอิญที่เดอะมอลล์ จนได้เกิดเหตุไปว่ายน้ำกันที่หมู่บ้านสหกรในวันต่อมา รู้สึกดีจริงๆที่ได้ว่ายน้ำอีกครั้งถึงแม้เราจะเป็นตะคริว เจ็บเกือบตาย สงสัยเราจะแก่ไปแล้วจริงๆนะเนี่ย ตอนนี้สิ่งที่อยากทำสุดๆคือไปถอยบิกินนี่ในช่วงซัมเมอร์ลดกระหน่ำซักหน่อย
ได้อยู่กับเพื่อนๆแล้ว ก้อคิดถึงวันเก่าๆ พออยู่มหาวิทยาลัยแล้วไม่รู้ทำไม มันเกิดอาการเหงาๆไงไม่รู้ขึ้นมา อยากไปแฮงเอ้ากับเพื่อนๆมาก สงสัยเราจะติดเพื่อนน่าดูเลยนะเนี่ย อยากไปว่ายน้ำอีกกกกกกกกกกก

อารมณ์ตอนนี้อยากกลับไปเรียนที่รังสิตอีกแล้ว หลังจากปิดเทอมมายังไม่เดือน ก้ออยากกลับไปเรียนอีกแล้ว แต่ถ้าเราไปเรียนก้อคงไม่มีเวลาไปกะเพื่อนที่บางกะปิอีก เศร้าๆ

สรุปแล้วก้ออยากเปิดเทอมนั้นแหละ มิซๆ น้องหมีกะน้องหมา

การเมืองน้ำเน่า

2006-03-12T19:41:00.000+07:00

ฟังข่าวแต่ละวันเนี่ยโครตน่าเบื่อเลย เห็นแต่สนธิ จำลอง สุริยใส

สนธิเนี่ยจะเห็นได้ว่าภาพของตานี่ได้ไปอยู่ในสื่อระดับโลก ทั้งบีบีซี ซีเอ็นเอ็นในรื่องม๊อบไล้ทักษิน ทั้งที่จริงแล้วตลอดเวลาที่นายกทักษิณดำรงตำแหน่งตลอด 4 ปี แม่งก้อมีแต่ชมออกอากาศตลอดเวลา พอมาตอน 1 ปีหลังนี้กลับด่าแหลก ติดหนี้ธนาคาร ไม่มีคนช่วยค่าโฆษณา ก้อเจ็บแค้นด่าคนที่เคยชมมาตลอด 4 ปี พอถูกปิดรายการถูกฟ้องก้อก่อม๊อบ จะไม่ว่าอะไรเลยถ้าทำเพื่ออุดมการณ์ แต่นี่ดันทำเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวโดยที่ทั้งที่จริงแล้วไม่รู้เคยยืมเงินทักษิณมาปั่นหุ้นรึป่าว เรียนก้อเรียนมาด้วยกันยังไม่ดีกันอีก(ไม่รู้หมิ่นประมาทรึป่าว ถ้าเข้าข่ายก้อแนะนำไปปิดBloggerเลย)

จำลองเนี่ยขอไม่พูดดีกว่า ไหนๆก้อถือธรรมะอยู่ ที่พาคนไปตายตอนปี 35 ยังไม่รู้สึกอีก พูดง่ายๆ เสียศรัทธา

วุ่นวายจริงๆ ไม่รู้นายกจะสำนึกเมื่อไร

ไปอ่านหนังสือดีกว่าพรุ่งนี้ต้องไปสอบราม คราวนี้จะไม่หกล้มละ ไปรามเมื่อสองวันก่อนดันไปเดินล้มเข้า เลยได้ไปทำแผลที่โรงพยาบาล ฉีดยาอีกหนึ่งเข็มกระตุ้นบาดทะยัก เศร้าจิงๆ

Thailand unrest

2006-03-06T13:32:00.000+07:00

Now it's a time for vacation for me.I think I have done this semester quite well except linear algebra.

Watching TV to catch up what was going on during exam season was worse than maths in my taxt book. The anti-Thaksin coalition has announced that the sunday's rally will be the final showdown with PM. Thaksin still insists no resignation and House dissolution is the solution.
Election on the second april will be just a joke because of big parties boycott.

Thailand will stay still and has no progress for a year for amending constitution while other conutries around the world developing.No one could say when it will be over perhaps it will be bloody.

I need peace

Final exams comin

2006-02-06T20:57:00.000+07:00

For a year,I have learned to study in college.It brought an adjustment of my life in every aspects.I learn to be lower the mean of the score,not that bad it will make a better relationship between friends
even though I am upper the mean in every courses this semester,i won't be careless like the first semester anymore.For the 2 months i have been updating my blog in Thai,I realized that I have to do sth with my English before it's gone. I am gonna forget all English soon if I don't practice my English.In university I don't need any standard courses so I will have no English class during 4 years in university. Pre-IELTS can prove my worse English.
Final exams are up ahead in the next 3 weeks.I am so tired to learn and handle relationship situation. He is indeed a nicest caretaker ...For months we have been together I hope we will carry on somehow.He is a friend for homewardbound,watching film,shopping,fun park,studying
of course.... I still want to share more nice moment with....hope it will last

เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด

2006-02-05T13:01:00.000+07:00

ศิลปิน : พีซเมคเกอร์ (Peacemaker)

อัลบั้ม : เพลงประกอบภาพยนตร์ "เพื่อนสนิท"

เพลง : ช่างไม่รู้เลย

ในแววตาทั้งคู่ ไม่รับรู้อะไร เธอคงยังไม่เข้าใจ ว่าฉันไม่ใช่คนเก่า

เรายังคงเหมือนเพื่อน หยอกล้อเหมือนวันวาน แต่ฉันคือคนใจสั่น แต่ฉันคือคนหวั่นไหว

ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ในความคุ้นเคยกันอยู่ มันแฝงอะไรบ้างอย่าง ที่มากกว่านั้น

ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ว่าเพื่อนคนหนึ่งมันแอบไปคิดอะไรไปไกล กว่าเป็นเพื่อนกัน

เมื่อวานเราไปสอบPRE-IELTSมาด้วยแหละกะน้องๆ เว้นว่างเต็มเลยอะในกระดาษข้อสอบ โง่จัง เสร็จแล้วก้อไปเดินมาบุญครอง ช๊อปๆได้กระเป๋าแนวๆมาสองใบ

วันนี้มานั่งดูข่าววุ่นๆในเมืองไทยแล้วเซ็งจิตไม่รู้มันจะจบสิ้นกันเมื่อไร ว้าวุ่นใจจัง แต่ที่แน่ๆอีก 3 อาทิตย์จะสอบไฟนอลแล้ว กลัวๆ

2 years of my Blog

2006-02-03T10:30:00.000+07:00

นั่งๆทำบล๊อกมาสองปีย้าวนะ ระบายอะไรต่ออะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมดเลย มันก็ดีนะที่มีบล๊อกเอาไว้เขียนนู่เขียนนี่ เวลาอยากนึกย้อนอะไรก็มาเปิดดูได้ถึงแม้จะไม่ได้เขียนอะไรต่ออะไรในชีวิตทั้งหมด แต่มันก็พอทำไห้เรานึกถึงอดีตเก่าๆได้มั้ง

ตอนนี้มานั่งส่งไฟล์เรื่องงานTuให้เพื่อนแต่ว่าไฟล์มันส่งไม่ได้เลย ไม่รู้จะทำไงดี งานมันจะเคลือบหน้าไม่เนี่ย เนื่องจากเมื่อวันพุธที่ผ่านมาไปเลี้ยงสายรหัส มีพี่ปี 2กะปี3 แล้วก็พี่คนโตจบทำงานแล้วอีกหนึ่งคนที่ฟิวเจอร์ทำให้กลับบ้านดึกไม่สามารถทำงานเอาดิสไปส่งเพื่อนได้ แถมตอนนี้ดันส่งไฟล์ไม่ได้โครตเครียสเลยวุ้ย ทำไงดีอ้า

ตอนต้นเดือนที่แล้วไปเที่ยวdream worldมาแล้วเขาก็ถ่ายรูปเรา ชอบดีรู้สึกเราหน้าตาดีขึ้นนะเนี่ยก้อเลยเอามาลงซักหน่อย

ตรุษจีน

2006-01-29T00:32:00.000+07:00

วันนี้เหนื่อยจริงๆ จากการกลับจากรังสิตเมื่อวาน แล้วก็นั่งออนไลน์ซักดึก ทั้งที่วันนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปไหว้ที่สามย่าน เพลียๆแต่ก้อต้องไป วันนี้ได้อั่งเป่าเพรียบเลย อิอิ นับดูก็รู้สึกหวานปาก แต่ยังไงก็ต้องเอาเงินเข้าธนาคารเหมือนทุกปีนั้นแหละ ไหว้เสร็จกลับมาก็ออกไปกินข้าวที่สัมมากร พรุ่งนี้ร้านหยุดคงได้นอนตื่นสาย สบายใจจริงๆเลยวุ้ย ว่าแต่จำไม่ได้เลยว่าน้านัดเราไปกินข้าวที่ไหนวันพรุ่งนี้!!!

วันนี้เรามานั่งเอาโรงเรียนตัวเองลงgoogle earth ก้อนั่งหาวิธีอยู่ตั้งนาน สองนาน ประมาณหนึ่งชั่วโมงและแล้วในที่สุดเราก็ลงในเว็บคอมมูนิตี้มันได้ซักที ต่อไปโรงเรียนเราจะได้searchหาง่ายๆหน่อย

Bangkapi School
I have made KMZ file for my school. Check it out!
สำหรับคนมีgoogle earth แล้วจะหาโรงเรียนบางกะปิ นิด้า หรือเดอะมอลล์บางกะปิ ก้อลองโหลดไปดู

Chemical Engineering

2006-01-23T19:12:00.000+07:00

Finally I have found way to ease in this faculty.The first day I knew that I got in the field of engineering was one of the terrible day in my life.I never expected to study in subject of maths like this before.

I have no time to feel down or look back anymore.I will do my best in 3 years left of my college life in the department of chemical engineering.

When it's itch

2006-01-16T20:55:00.000+07:00

พักนี้ไม่รู้เป็นอะไรเห็นเพื่อนๆ อยู่ในกระแสเลิกกันจัง นั่งนับๆนิ้วๆดูก็เห็นอยู่หลายคู่ เจอบทความโดนๆมาก็เลยอยากเอามาลง ว่าแต่ถ้ามันไม่ดีแล้วจะจมอยู่ทำไมละจิงมะ อิอิ อยู่คนเดียวเหงาๆยังดีกว่านั่งร้องไห้กลุ้มใจ

แฟนเก่า คือ คนที่ในอตีดเค้าคือ นางฟ้า/ฮีโร่ ในใจคุณ แต่ปัจจุบันเค้าคือ นางปีศาจร้าย/นายยมฑูต
แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยคิดว่าเค้าน่ารักที่สุด (ในสายตาคุณ) แต่ปัจจุบันเค้าคือ... (แล้วแต่จะคิดค่ะ)ทั้งๆ ที่หน้าตาก้อไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยอยากเห็นหน้าเค้ามากที่สุด แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่คุณเห็นหน้าแล้วอยากจะเดินเข้าไปตบ/ต่อยซักที
แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยคิดถึงมากที่สุด แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ใครพูดถึงให้คุณได้ยินแล้วอยากจะเดินเข้าไปด่า
แฟนเก่า คือ คนที่เคยสอนให้คุณรู้จักคำว่ารัก แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่สอนให้คุณรู้จักคำว่าเกลียด
แฟนเก่า คือ คนที่เวลาหนังเข้าคุณจะนึกถึงเค้าเป็นคนแรก แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณไม่อยากดูภาคต่อไปของหนังเรื่องนั้น
แฟนเก่า คือ คนที่ทำให้คุณมองโลกสดใส (สีชมพู) แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณฟังเพลงอกหักได้เพราะขึ้น
แฟนเก่า คือ คนที่ทำให้คุณอยากไปโรงเรียน (อยากเจอกันทุกวัน) แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณไม่อยากไปโรงเรียน (ไม่อยากเจอหน้ามัน)
แฟนเก่า คือ คนที่สอนให้คุณเข้าใจสัจธรรมของคำว่าเข้าใจกันและกัน แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่สอนให้คุณเข้าใจสัจธรรมของคำว่าเลิกลา
แฟนเก่า คือ คนที่เคยเป็น "แฟนฉัน" แต่ปัจจุบันเค้าคือ "แฟนคนอื่น"
แฟนเก่า คือ คนที่ทำให้คุณหัวเราะได้ แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณรู้จักคำว่า 'เหงา'
แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยรัก แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณคิดว่า 'เคยรักมันไปได้ยังไง' (เห็นธาตุแท้)
แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยคิดว่าอยากอยู่ด้วยกันตลอดไป แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณคิดว่า 'เคยอยู่กับมันไปได้ยังไง' (เบื่อหน้ามัน)
แฟนเก่า คือ คนที่ทำให้คุณมีความสุขกับความรัก แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณเข็ดกับการมีความรัก/หาใหม่ให้ได้ดีกว่านี้

ปล. แฟนเก่าคือคนที่สอนให้คุณเป็นคนปากกับใจไม่ตรงกัน ปากก็บอกว่าเกลียดๆ ทั้งที่ในใจอาจจะยังรักเค้า

Paragon

2006-01-02T02:49:00.000+07:00

เนื่องจากคืนวันcountdownเนี่ยนอนดึก ฉลองเป่าเค้กกัน ตอนเช้าดันตื่นตั้งแต่แปดโมงครึ่งไปหาคุณน้าเราที่ประชานิเวศน์ เลยง่วงมากนั่งรถแท๊กซี่ไปทางlocal roadจากรังสิตถึงวัดเสมียนนารี ไปจัดผลไม้ให้คุณย่าที่ตลาดแล้วก้อไปสามย่าน ขอบอกว่าวันนี้นู่ภาใส่เสื้อเชียร์ธรรมศาสตร์ไปเหยียบถิ่นจุฬาด้วยวุ้ย(สามย่าน) ไปนั่งฟังคุณย่าบ่นๆเรื่องพ่อเราแล้วย่าเราก้อเอารูปถ่ายที่เพิ่งไปถ่ายมาจากทิเบตให้ดู ย่าเราเนี่ยเที่ยวกระจายดี เกาหลี จีน มองโกล ทิเบต ล่อเกือบหมดโซนเอเชียตะวันไกลแล้ว โดยเฉพาะเมืองจีนเนี่ยเป็นสิบรอบสำนึกรักบ้านเกิดดี ปีนี้เห็นบอกว่า กล้าแล้ว"อั๊วจะไปอเมริกา"อิจฉาย่าเราจริงๆ

ฟังย่าให้พรและได้เงินอีกห้าร้อย เราก้อไปกินสุกี้ก่อนถูกปล่อยเดี่ยวให้เดินซ๊อปที่พารากอน ขอบอกว่าคนโครตเยอะเลย ของเนี่ยถูกด้วยเพราะห้างมันลดราคาอยู่ หมดเงินเลยเรา แต่ไม่เป็นไรเพราะตอนเย็นก้อยังมีเงินเหลือติดกระเป๋ากลับมาถึงบ้าน สามร้อยบาท จากนั้นก็ไปกินหมูกระทะกะหนกมัน นั่งกินๆ เม้าท์ๆ เสร็จก้อโบกแท๊กกลับบ้าน เพราะไม่รู้รถเมล์มันหายไปไหนหมด ต้องนั่งรถ 3ป้าย กลับมาบ้าน

ตอนนี้อ่านหนังสืออยู่เหลือสอบ 2 ตัว เสียวจิงๆ

HAPPY NEW YEAR

2005-12-30T23:27:00.000+07:00

ก่อนอื่นเราขอ

Marry Christmas

God Bless you all especially bless me As

จากนั้นเราขอ

HAPPY NEW YEAR

วันนี้นู่ภาไปสอบlinear ar-gee-bra และเกือบบ้าไปแ ต่ตอนนี้โครตปวดหัวเลยรู้ไหมหลังจากกลับมาบ้านแล้วงีบไป 2ชั่วโมง ไม่อยากเชื่อว่าสมองเราไม่สามารถรับขีดจำกัดการคิดเลขได้มากนัก วันนี้ทำได้ดี ไม่เหมือนเมื่อวาน ที่ฟิสิกส์ง่ายๆดันทำผิดไปได้ รู้สึกโกรธตัวเองเพราะตั้งใจไว้มาก ดันพลาดเยอะ อยากกลับบ้านตอนปีใหม่ ครอบครัวเราดันไปเมืองกาญกันหมดเลย เราเลยอ่านหนังสือที่รังสิตต่อ เด๋ววันที่ 2ค่อยกลับบ้านไปฉลองกะเค้า เหลือ2วิชามหาโหด แคลคูลัสกะmaterial engr ตายแน่ชั้น

มิซๆบ้านเราจังเลย

bye ....gotta call him

เกรดออกแล้ว

2005-12-21T18:33:00.000+07:00

ก้อนะ ล่อแต่Cมาตลอดแต่ก้อมีอะไรบางอย่างฉุดๆมันขึ้นไปบ้างสุดท้ายเกรดเรามาลงท้ายที่ 2.53 (เกรดนิยม)อันนี้เนี่ยที่ธรรมศาสตร์นะเรียนที่รามยังรุ่งกว่าเลย อ่านสองสามวันดันได้ตั้ง 2.8 ถ้าเป็นที่มธ. เนี่ยอ่านเกือบดือนยังไม่รู้จะได้ป่าวไอ้เกรดสองกว่าๆเกือบสามเนี่ย นู่เบสเพิ่งโทรมาบอกเกรดเมื่อกี้เอง นู่เบสเนี่ยน่ารักจริงเชี่ยวล่อแต่ B เลยเกรดประมาณ 3 (อิจฉา)ไอ้เราเอาสไลด์ฟิสิกส์มาเปิดอ่าน ไม่รู้ว่าเทอมนี้ชีวิตจะเป็นยังไงบ้าง ขอให้Aมหาศาล โชค Aไหลมา ชีวิตรุ่งเรื่องมีแต่A ต่อไปจะทำบุญตักบาตรปล่อยปลา(Fish)

อีต่ายเรียนวิดวะบางมดได้ตั้ง 2.7 ไอ้ต้นก้อได้ 2.6 แต่ไอ้มิ้งไอ้เวเรียนที่ลาดมันก้อได้เท่าๆเรา แล้วก้อมีบางส่วนต่ำกว่า 2 warningกันไป งั้นเราก้อไม่ผิดใช่ไหมเนี่ย แง้ๆ

No more braces

2005-12-18T02:08:00.000+07:00

พอกันเสียทีกับเวลาที่อยู่กับเหล็กดัดฟันมา 2ปีกับอีก 8เดือน หลังการถอดเหล็กแล้วก้อไม่สามารถสวยได้ในทันที เพราะต้องใส่retainerอีกถ้าไม่ใส่ฟันจะกลับคืนสู่สภาพเดิม มันน่ารำคาญสุดๆเจ็บเหงือแถมยังพูดไม่ชัดด้วย มีความรู้สึกเหมือนเพดานปากบนและล่างของเราเป็นพลาสติก ไม่รู้ว่าต้องอยู่กับไอ้เจ้านี่ไปอีกนานไหม เบื่อที่สุดเลย
ลงตัวซักที ยังไงก้อขออัพบล๊อกที่นี่แบบเดิมดีกว่า ไม่รูจะมีหลายบล๊อกไปทำไมให้สับสนวุ่ยวายที่spaceจะทำเป็นที่เก็บรูป
ตอนนี้ขอตัวไปอ่านฟิสิกส์ก่อนดีกว่า ง่วงวุ้ย

I really am

2005-12-16T22:58:00.000+07:00

พักนี้อ้วน รู้สึกถึงความอ้วนอย่างมหาศาลบริเวณต้นแขนและหน้าท้อง อาจเป็นเพราะเอาแต่นั่งๆนอนๆ อ่านหนังสือบ้าง ซึ่งล้วนเป็นกิจกรรมที่ไม่ได้ใช้กำลังมากเท่าที่ควร อยากลดน้ำหนักจะได้มีหุ่นผอมเพรียวไว้เดินเชิดๆ ตอนนี้รู้สึกว่าเราทำอะไรแบบมีประโยชน์น้อยลงทุกที ความงามมันก้อค่อยๆลดลงไงก้อไม่รู้สิวขึ้นอีกต่างหากแล้วก้ออยากได้เกรดที่ดีกว่าเดิม ซึ่งก้อฟิตอ่านอยู่แหละ เทอมนี้ยังไงขอสู้ตาย แล้วเราจะgot my eyes on him coz I really care of him.I will never let him talk to other again. I warn u....

Bitch

I hate the world today
You're so good to me
I know but I can't change
tried to tell you but you look at me like maybe I'm an angel
underneath
innocent and sweet
Yesterday I cried
You must have been relieved to see the softer side
I can understand how you'd be so confused
I don't envy you
I'm a little bit of everything
all rolled into one

Chorus:
I'm a bitch, I'm a lover
I'm a child, I'm a mother
I'm a sinner, I'm a saint
I do not feel ashamed
I'm your health, I'm your dream
I'm nothing in between
You know you wouldn't want it any other way

So take me as I am
This may mean you'll have to be a stronger man
Rest assured that when I start to make you nervous
and I'm going to extremes
tomorrow I will change
and today won't mean a thing

Chorus

Just when you think you've got me figured out
the season's already changing
I think it's cool you do what you do
and don't try to save me

Chorus

I'm a bitch, I'm a tease
I'm a goddess on my knees
when you hurt, when you suffer
I'm your angel undercover
I've been numbed, I'm revived
can't say I'm not alive
You know I wouldn't want it any other way

I have no strength to move on

2005-12-14T19:14:00.000+07:00

อย่าคิดมากนะ แค่อยากระบาย คำนวญดูก้อเห็นว่าเกรดเราประมาณ2.5
I got all Cs and it have no positive on the letter anyway better than I got all Ds.
I am sad ...I am down...I am under...I am confused...I am afraid to move on...like I have tsunami stroming inside.(เหมือนซึนามิลงเลยวุ้ย)What would I do then?

Is there any way to persuade me to move on
- Solid solution
- strain strengthening
- grain refinement
anything else? I should reduce the mobility of dislocation now otherwise I will be brittle.I am on the lower of yield point.I don't know if I will be put on more force to the range of plastically deformation

I am weak...please help me get it through....

I will survive hey! hey!

Should read some books

2005-12-04T00:25:00.000+07:00

กลับมาที่บ้าน อาทิตย์นี้เป็นแบบว่าวันหยุดยาวสบายใจ เมื่อวานไปหาชลิดาที่เกษตรมา เพื่อนชลิดาน่ารักดีชื่อแพรกับชื่ออ้วน จากเกษตรเราก็นั่งรถตู้มาที่บางกะปิ ไปนั่งกินข้าวตรงตลาดแฮปปี้แลนด์ นั่งรอไอ้หนก กินข้าวเสร็จเนี่ยนะ พวกเราก้อเดินซักหน้าตั้ง นึกภาพผู้หญิงตัวเล็กๆถือกระเป๋าharrodอารมณ์มีของ 5กิโลใส่อยู่ เพราะขนของมาจากรังสิต ใส่ส้นสูง 2 นิ้ว เดินช๊อปอยู่ที่ตะวันนา2ชั่วโมง อารมณ์โครตเหนื่อย และมีอาการpre-menstruation ปวดท้องอะ แบบคิดถึงเพื่อนๆนะ แต่พอกลับบ้านไม่อยากไปเจอมันอีกเลย อารมณ์เสีย

วันนี้ที่บ้านปิดร้านเร็ว แล้วก็จะหยุดอีก 2วันด้วยไปกินสุกี้ที่แฟชั่นมา ไม่พอก้อไปช๊อปซื้อของถูกเข้าบ้านที่คาร์ฟู กลับมาอาบน้ำ นั่งออนไลน์คุยโทรศัพท์ วันนี้เราได้คุยกับครีมด้วย นั่งออนไลน์จนถึงตอนนี้อัพเสร็จคงไปนอนแล้วแหละ

พรุ่งนี้เราจะไปไหว้พระ แล้วจะไปหาเพื่อนพ่อแถวปทุม ซึ่งพ่อเราคงส่งเรากลับบ้านไปเลย ใกล้มิดเทอมแล้วแต่ภายังไม่ค่อยอ่านหนังสือเหมือนเดิม เราคงต้องตั้งใจจริงๆแล้วแหละ ส่วนพรุ่งนี้เบสก้อไปเที่ยวบางแสน ก้อเที่ยวให้สนุกนะคะ
มีไรจะโชว์ด้วย เกรดรามออกมาแล้วเหลืออยู่ตัวเดียวคือว่าถ้าเราได้ Pตัวนั้นเราจะได้ 2.80 แต่ถ้าเราได้Fเราจะได้ 2.45 แต่เราไม่มีทางได้Gแน่นอนวิชานี้ เซ็งวุ้ย

Should I go?

2005-11-24T10:30:00.000+07:00

I got a camp to work this week so there's on going home for this weekend.The camp is about convincing high school students,open house,we will give both fun and guildline for students who want to get in Engr TU. must be tired...I didn't say on Blog that much cos it's all the same.I woke up so early in this morning around 6.00 am. I called him to wake him up,it seemed he had woken up already.I had shower (the temperature was 21C)
As my grand need to have checkup today at bumrungrard,my uncle drove me to bussop,normally I have to take service bike to get out of the village.I took the bus to university,walking inside the SC building to meet a guy who waited for me.Calculus and I skipped material class to computer room will have physics soon....or just chilling here.....11.00 am. time for the class but I am sitting here..... Should I go?

ต่อด้วยภาษาไทยก้อแล้วกันนะ ช่วงนี้อารมณ์แจ่มใส ไม่ได้มาอัพบล๊อกตั้งนานไม่รู้ว่าบล๊อกเราตอนนี้มันขึ้นหนอน เน่าไปบ้างรึเปล่า มีค่ายให้ทำแล้วดีใจจังเพราะเหมือนได้ร่วมกิจกรรมกะเขาบ้าง เนื่องจากตั้งแต่เข้ามาเนี่ยไม่ค่อยได้ไปร่วมกิจกรรมอะไรกับเขาเลย

co :)

2005-11-13T00:19:00.000+07:00

first, thanks for trusting me, Pa

even you might not trust me anymore after you have read this post...

hello, everyone, im Pa's assistant, you can say that. she is so busy with studies. actually so am i, but im lazier...hold on, ohh...she is updating the blog. however i will continue this to complete my part, and there will be 2 posts of today. great :) ?

Im not sure that she is writing this, but you know what, she is thinking of being lesbien. dont worry, i dont think she will, but i was so surprised that these thought is in her head. we always had satisfied conversation about men, but now i know that she has something on her mind, which i dont know what it is, maybe she is telling you,.

about her studies, she is worried about grade so much. hope she had done well ; )

see you next post, i hope :))

Yahoo! FareChase - Search multiple travel sites in one click.

Hope It Collasp

2005-11-12T23:39:00.000+07:00

Don't understand why my home is under this building. I want to see my home roof.

My school Missing the field swimming pool and all buildings

Teen mum

2005-11-02T22:19:00.000+07:00

When I'm out carring Nun

When I'm out with my sister,I look like a teen mum.As you see I walk along carring Nun to pacify her,I really look like a YOUNG MUM!

GOD BLESS!

Anyway,I love my sister.It's so nice to see someone growing up and she is my sister.She is beautiful just like her older sister.Her skin is so white just compare with my skin.I set off to go back to Rangsit tomorrow. Before backing to Rangsit I will get my hair curled at siam and watch movie with my best friend. Would be nice.....

Nite Nite Everybody!

Showing my sis

2005-10-30T14:55:00.000+07:00

The left is the pic of my sisters.
Pa is 19
Ya is 8
Nun is 5 months
Such a big gap!

I am reading Anthropology for the last exam at RU.It's not that hard studying in two universities at the same time.I got just 2-3 days before exams ,preparing myself for each subject. I think I could pass all.

Political science is not my main study.I do double degree because I am in feild of hard science,I would like to learn more in language(My minor is English) My will is to gain more knowledge.
Will I have two degrees? I hope I won't be lazy

วันนี้นั่งอ่านมนุษยาวิทยาซักหัวบวมเลยเรา ยากจริงๆเลย
Waiting for someone's arrival

ขอพูดไรหน่อย

2005-10-27T21:06:00.000+07:00

คือวันนี้มานั่งอ่านคอมมเม้นท์แล้วอยากจะขำ ไม่ใช่เพราะเพื่อนเราจะrapeใครหรอกนะ หรือที่ใครบางคนเห็นด้วยกะความคิดของนู่เปิ้ลมัน แต่กำลังมึนอะ

relationship advice to me 12:52 am (20 hours ago)
Excellent Pa!!!

You may want to check out online relationship101 Ways to Build Happy, Lasting Relationships at online relationship - RelationshipAdviceGuide.com site.Make Eye Contact :Think back to the

first time you saw your now mate.

Posted by relationship advice to In and Out About Pa at 10/27/2005 12:52:58 AM

ไรวะมีการมาลงโฆษณาในบล๊อก แล้วเราแม่งไม่ได้เงินซักบาทเลย มีการบอกเราเป็นExcellent Pa อีก เห็นเป็นplaygirlรึไงของมัน แค่ชีวิตจริงยังลุ่มๆดอนๆเลย จะลากเราไปสร้างฝันรักออนไลน์ซักงั้น
ว่าแต่ถ้าลีลามากนักมันก็ต้องใช้กำลังอะนะ จิงมะ แต่เราคงสู้แรงเขาไม่ได้อะแหละเพราะน้ำหนักเขาเป็น 2 เท่าของเราได้เลยแหละ เราคงทำแบบเปิ้ลไม่ได้ แย่จัง(Wanna know How To Rape A guy Not Building Online Relationship)