แล้วอาจารย์แกก็ใบ้มาในระยะสุดท้ายในเว็บทางมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการดังนี้ (ไม่อยากเอาที่บอกในห้องเพราะไม่มีหลักฐาน)

ค่ะ แน่นอนสี่ข้อนะคะ อ่านตามพ.ร.บ. ดังกล่าวเลยค่ะ เด็กน้อยหอยโข่งก็อ่านไปท่องไป โดยเฉพาะ พ.ร.บ. สุดท้ายค่ะที่จะออกในมาตรา 9(3) บอกมาหมดเลยมีมาตรามีขอบเขตในวงเล็บชัดเจน แจ่มสุดๆ ทั้งพ.ร.บ. อ่านอยู่จุดการละเมิดวนไปมาทั้งคืน ลืมไปเลยว่ามีมาตราอื่น อ่านแต่มาตรา 9 72 ไรแบบนั้น ที่สำคัญอาจารย์สอนในห้องใช้ พ.ร.บ. ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 และคือบอกว่าจะใช้ที่สอน2551ออกสอบ รวมถึงบอกว่า พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการ พ.ศ. 2539 อาจารย์จะออกช่วงต้นๆ(บอกในห้อง)
พอถึงเวลาทำข้อสอบค่ะ ผลเป็นดังนี้
ข้อ1 รับได้
ข้อ2 รับไม่ได้ บอกจะออก 51 แต่ใช้ 35
ข้อ3 ไหนบอกช่วงต้นๆ แต่อุทธรณ์อะมันมาตรา 44 แล้วนะ
ข้อ4 ไหนบอกว่ามาตรา 9(3) ไง ทำไมออกเงื่อนไข
ค่ะ บ่นอะไรไม่ได้ ได้แต่ทำข้อสอบและเซ็ง ถ้าใบ้แบบนี้อย่าใบ้ดีกว่า ถ้าไม่ใบ้คงทำได้ดีกว่านี้ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ปีนี้ยังไม่จบราม และคงต้องดร๊อปไปอีกหลายปี เพราะอีกสามเดือนจะไปญี่ปุ่นแล้ว ดันติดวิชานี้ ลงครั้งแรกแล้วก็ไม่ผ่านเหมือนที่ใครๆพูดไว้เลย
ข้อสอบครั้งนี้ไม่ยาก หากไม่ดูคำใบ้อาจารย์

2 comments:
ข้อคิดที่ได้จากการสอบนี้มีอีกอย่างนะจ๊ะ
"อย่าไว้ใจใคร ต่อให้มีหลักฐาน หรือแม้แต่มีฐานะเป็นอาจารย์เองก็ตาม"
โลกภายนอกก็เป็นแบบนี้แล
โกอินเตอร์ดีๆนะจ๊ะ อีกไม่กี่ปีก็ได้เป็นดร.อดี้แล้ว
ดีใจด้วยนะ
เข้ามาทักทาย ไม่ได้มาอ่านเสียนาน จบแล้วรึนี่
@bact
Post a Comment